ΑΝΘΡΩΠΙΑ & ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

Είναι Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2015, την Τετάρτη (23/9) πρέπει να κάνω χημειοθεραπεία. Για να μπορέσω να την κάνω στο νοσοκομείο πρέπει άμεσα να βρω και να πληρώσω στον ΟΑΕΕ € 11.000,00. 

Ήμουν μέχρι τον Ιούλιο του ’15 ασφαλισμένος στον ΟΓΑ, δημοσιογράφος – φωτογράφος, βάση μιας διάταξης σύμφωνα με την οποία αν έχεις έδρα σε χωριό με λιγότερους από 3.000 κατοίκους μπορείς με αυτό το επάγγελμα να είσαι ασφαλισμένος στον ΟΓΑ. Λόγω αναπηρίας δικαιούμαι πλέον συνταξιοδότηση. Η απόφαση του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας με κρίνει ως ανάπηρο κατά 90% και ισχύει για το διάστημα από τον Ιούνιο του ’14 μέχρι τον Οκτώβριο του ’16. Κατέθεσα το αίτημα με τα δικαιολογητικά στον ΟΓΑ το Μάρτιο του ’15 και μου ζήτησαν απαλλαγή από τον ΟΑΕΕ. Ο τελευταίος δεν μου την έδωσε. Αναγκάστηκα να αλλάξω ασφαλιστικό φορέα, να μπω σε νέες δαπάνες και γραφειοκρατικές διαδικασίες, παρά το αμφιλεγόμενο της άρνησης του ΟΑΕΕ (υπάρχει σχετικό πόρισμα του Συνήγορου του Πολίτη, το οποίο τη θεωρεί μη σύννομη, 6/4/2010) να με απαλλάξει και να συνταξιοδοτηθώ από τον ΟΓΑ. 

Καλούμαι πλέον να πληρώσω αναδρομικά για το διάστημα 2010-2015 τα ασφάλιστρα στον ΟΑΕΕ και ο ΟΓΑ θα μου επιστρέψει αυτά που του πλήρωσα αφαιρουμένων των ασφαλίστρων που αφορούν τον τομέα υγείας. Το πότε είναι άγνωστο. 

Μπήκα αρχικά σε ρύθμιση για την εξόφληση του χρέους προς τον ΟΑΕΕ, αλλά η ρύθμιση διακόπηκε από τη στιγμή που έκανα το αίτημα για συνταξιοδότηση. Το νέο μου βιβλιάριο υγείας στον ΟΑΕΕ ισχύει μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου του 2015. Ενώ παράλληλα εξετάζεται το αίτημα συνταξιοδότησής μου. 

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2015 ξεκίνησα κύκλο χημειοθεραπειών, οι οποίες επαναλαμβάνονται κάθε τρεις βδομάδες. Η επόμενη χημειοθεραπεία είναι προγραμματισμένη για τις 23 Σεπτεμβρίου και η ασφάλισή μου ισχύει μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου. Επικοινωνώ με τον ΟΑΕΕ για να μου δώσουν μια παράταση μέχρι να διευθετηθεί το θέμα της σύνταξης και μου δηλώνουν ρητά πως αυτό είναι αδύνατο αν δεν ξοφλήσω την οφειλή μου, η οποία αφαιρούμενου του ποσού που είναι να πάρω για σύνταξη για ένα διάστημα 14 μηνών ανέρχεται στις € 11.000,00. 

Βρέθηκα αναγκαστικά στον ΟΑΕΕ, ενώ ήμουν ασφαλιστικά ενήμερος όλα τα χρόνια. Ξαφνικά χρωστάω ένα υπέρογκο ποσό, σε εποχή των λεγόμενων capital controls. Μου ζητούν να πληρώσω ένα ποσό, στο οποίο μου χρεώνουν διπλά τον τομέα υγείας (τον πλήρωσα στον ΟΓΑ και τον πληρώνω και στον ΟΑΕΕ για το ίδιο χρονικό διάστημα). Ο ΟΑΕΕ ενώ δεν πλήρωσε τίποτε για την περίθαλψή μου, μου ζητάει να τον πληρώσω. Yπολογίζουν πως θα συνταξιοδοτηθώ με το χαμηλότερο ποσό σύνταξης (€ 470,00) παρότι έχω τρία ανήλικα παιδιά και τέλος δεν υπολογίζεται ως διάστημα συνταξιοδότησης, το διάστημα από τον Ιούνιο του ’14 που σύμφωνα με το Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας έχω αναπηρία κατά 90% και δεν έχω ασκήσει καμία επαγγελματική δραστηριότητα. 

Η υπάλληλος του ΟΑΕΕ στη Θεσσαλονίκη, η οποία προϋπολόγισε πως θα πάρω τη χαμηλότερη σύνταξη και για το μισό χρονικό διάστημα από αυτό που είμαι ανάπηρος, είναι ανάλγητη στα προηγούμενα επιχειρήματά μου και στη ζωτική μου ανάγκη να κάνω χημειοθεραπεία. Αντίθετα μου δηλώνει πως θα έπρεπε να είμαι ήδη ανασφάλιστος. 

Σκεφτείτε μήπως είναι βασανιστικό για έναν καρκινοπαθή να του λένε ξαφνικά πως δεν μπορεί να συνεχίσει τη θεραπεία του γιατί η ασφάλεια του πλέον δεν τον καλύπτει: επειδή τέθηκε αναδρομικά σε ισχύ ένας νόμος που του επιβάλλει επιπλέον ασφάλιστρα. Εξάλλου σύμφωνα με γνωμοδότηση των καθηγητών Αντώνη Μανιτάκη και Ακρίτα Καϊδατζή (12/2/2014) θα πρέπει να παρέχεται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ με χρέωση των ανάλογων εισφορών ανεξάρτητα αν τις καταβάλλει ο ασφαλισμένος ή όχι. 

Από 1/1/2015 δεν έχει δοθεί καμία νέα σύνταξη από τον ΟΑΕΕ, όπως ψυχρά μας ανέφερε η υπάλληλος του ΟΑΕΕ. Είναι γνωστό το πλιάτσικο που έχει γίνει στα ασφαλιστικά ταμεία κατά τα τελευταία χρόνια, από το λεγόμενο πελατειακό κράτος, με επακόλουθο αυτή τη στιγμή να ξεζουμίζουν και να στερούν την υγειονομική περίθαλψη και τη σύνταξη από τους πολίτες. Αυτό το πελατειακό κράτος, το οποίο είναι μια αχαρακτήριστη μειονότητα. Καλείται σήμερα η πλειονότητα να θυσιαστεί για να συνεχίσει να ευημερεί το επαγγελματικό πολιτικό προσωπικό. Και το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ίσως η προκήρυξη των εκλογών που διεξάγονται στις 20 Σεπτεμβρίου του 2015 και ελάχιστα αφορούν τους πολίτες αφού η πολιτική υπαγορεύεται από τους δανειστές.    

Σκέφτομαι πως αυτό το κράτος έχει ως τακτική το να εισπράττει από τους αδύναμους, από αυτούς που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Είτε βρίσκεις τα λεφτά ζητώντας βοήθεια από τους κοντινούς σου ανθρώπους που μπορεί να έχουν και να ευαισθητοποιηθούν, είτε δεν έχεις αυτή τη δυνατότητα και επιδεινώνεται η κατάσταση της υγείας σου. 

Λύση θα μπορούσε να είναι να επιστρατεύσουμε την ανθρωπιά μας, ειδικά όσοι κατέχουν θέσεις κλειδιά που μπορούν να βοηθήσουν το συνάνθρωπο. Να στοχεύουμε στο καλύτερο και να παραδειγματιζόμαστε από αυτό. Ο αγώνας συνεχίζεται. 

Χρίστος Καλλίτσης

 

Δημιουργική οργή

Η κοινωνία στην Ελλάδα σήμερα φαίνεται πως βρίσκεται σε εγρήγορση. Οι πολιτικοί, οι προβεβλημένοι τουλάχιστον, έχουν χάσει το κύρος τους. Τα μέλη της κυβέρνησης μοιάζουν με στελέχη των υπηρεσιών των δανειστών.

Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 ήταν κάτι σαν τις «πλατείες» ή σαν κάτι που δεν περιγράφεται και απλά ξεπερνάει τα κόμματα. Το δημοψήφισμα, μεταξύ άλλων, απέδειξε πως οι πολίτες ενδιαφερόμαστε για κάτι που μας επιτρέπει τη συμμετοχή και πως έχουμε αυτοπεποίθηση πως με τη συμμετοχή μπορούμε να πετύχουμε τουλάχιστον τα αυτονόητα. Η στάση της κυβέρνησης μετά το δημοψήφισμα απέδειξε πως τη λύση για μια δικαιότερη κοινωνία δεν μπορούν να την πετύχουν κομματάρχες και λοιποί επαγγελματίες πολιτικοί, οι οποίοι θεωρούν την κοινωνία τσιφλίκι τους. Οι πολίτες εδώ και κάποια χρόνια έχουμε ξεπεράσει το θέμα κόμμα, αριστερά – δεξιά και είμαστε ώριμοι πολιτικά, τουλάχιστον ωριμότεροι απ’ όσο φανταζόμαστε και φαντάζονται αυτοί που θέλουν να καθορίσουν τις τύχες μας.

Για ν’ απελευθερωθούμε από τα δεσμά του χρέους χρειάζεται διαρκής μάχη και συνεπής στάση. Ο εκβιαζόμενος δεν διαπραγματεύεται χωρίς όρια με τον εκβιαστή του αν θέλει ν’ απελευθερωθεί. Από το 2010 και μετά οι διαπραγματευτές των ελληνικών κυβερνήσεων έχασαν και αυτό μάλλον οφείλεται σε λόγους ιδιοτελείς. Είναι γλυκό το μέλι και φαίνεται πως αυτό κάνει πολλούς να λοξοδρομήσουν. Τα προβλήματα για την πλειονότητα των πολιτών πολλαπλασιάζονται, η πολιτεία χάνει από τα χέρια της τη διαχείρηση των δημόσιων πόρων. Ενώ υπάρχουν λύσεις, οι οποίες είναι σύμφωνες με το Ελληνικό Σύνταγμα, αυτές παρακάμπτονται και από κάθε προέλευσης πολιτικούς επεναλαμβάνεται η επιχειρηματολογία της ηττοπάθειας. Γιατί άραγε;

Μονόδρομοι δεν υπάρχουν, ο μόνος μονόδρομος είναι ο θάνατος. Υπάρχει ελπίδα όσο παλεύουμε για μια δίκαιη κοινωνία. Όποιος θέλει να καταλάβει, καταλαβαίνει και χρόνος για χάσιμο σε αυτή τη κατεύθυνση δεν υπάρχει. Τα λάθη συγχωρούνται, από τα λάθη μαθαίνουμε, τα λάθη πληρώνονται. Αυτή η κυβέρνηση θα λογοδοτήσει – «όποιος κοροϊδεύει τους γύρω του κοροϊδεύει τον εαυτό του» που λέω και στα παιδιά μου – όπως φυσικά και οι προηγούμενες, όχι γιατί το θέλω αλλά γιατί υπάρχουν κάποιοι νόμοι της φυσικής, όπως π.χ. ο νόμος της βαρύτητας που δεν παραβαίνονται.

Οι πολίτες ίσως έχουμε την ετοιμότητα, την οργή που μας έχει προκαλέσει η εξαπάτηση από την παρούσα κυβέρνηση να την μετατρέψουμε σε δημιουργία. Να νοιαστούμε επιτακτικά πλέον για το πως μπορούμε να απαιτήσουμε και να φτιάξουμε μια καλύτερη καθημερινότητα. Οι πολίτες να συνειδητοποιήσουμε τη δύναμή μας να διεκδικήσουμε με δίκαια μέσα μια δικαιότερη κοινωνία παρά τα εμπόδια.

Ο αγώνας συνεχίζεται.

Χρίστος Καλλίτσης

23% ΦΠΑ

Πώς ταιριάζει η ανθρωπιστική κρίση που βιώνουμε στην Ελλάδα, λόγω των μνημονίων που υπογράφηκαν από τις ελληνικές κυβερνήσεις από το 2010 και μετά, με το γεγονός πως μεταξύ των μέτρων που ψηφίζονται τις τελευταίες μέρες από την ελληνική βουλή είναι η αύξηση του κόστους ειδών πρώτης ανάγκης (κρέας, ψωμί, μακαρόνια, τυρί, καυσόξυλα …) έως και 15%. Γνωρίζετε τη δουλειά που προϋποθέτει το να ζεστάνεις το σπίτι σου με καυσόξυλα;

kastania-2015 copy Ας δούμε οι πολίτες τι μπορούμε να κάνουμε έξω από παρατάξεις και κόμματα, ας νοιαστούμε τον περίγυρό μας, για παράδειγμα να μην παραβιάζουμε με οχήματα τα πεζοδρόμια των πόλεων, ένα τόσο απλό πράγμα που όμως μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητά μας. Ας σκεφτεί ο καθένας πως μπορεί χωρίς χρήματα να κάνει κάτι καλό για το κοινωνικό σύνολο. Μάλλον όσο παίρνουμε στα σοβαρά τους ερμαφρόδιτους πολιτικούς τόσο πιο κοντά στην παρακμή θα βρισκόμαστε.

Χρίστος Καλλίτσης

Σημείωση: Μήπως στα προαπαιτούμενα που ψήφισε η ελληνική βουλή (15-7-2015)  για να δανειστεί χρήματα που θα τη βοηθήσουν ν’ αναπτύξει την ελληνική οικονομία είναι ο ΦΠΑ 23% για τα καυσόξυλα; 

Το πρώτο βήμα έγινε

«και ως προς το όνομα καλείται, Δημοκρατία επειδή η εξουσία δεν είναι στα χέρια των λίγων, αλλά των πολλών». Θουκυδίδης, Ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου, Επιτάφιος του Περικλή (2.37)

Ζούμε μια νέα κατοχή. Ίσως οι κατακτητές μας να είναι πάλι οι Γερμανοί αυτή τη φορά είναι κρυμμένοι πίσω από το ευρώ. Όπως επί κατοχής ένας νεκρός Γερμανός από αντισστασιακούς είχε ως αντίδραση από τους Γερμανούς το κάψιμο ενός χωριού, στην παρούσα κατοχή το ότι τολμήσαμε να πούμε ως λαός ΟΧΙ στη συμφωνία που πρότειναν οι ευρωδιαχειριστές είχε ως αντίποινα ακόμη πιο σκληρά μέτρα και αιματηρό έλεγχο της ελληνικής οικονομίας και της λειτουργίας της πολιτείας.

Πώς να ένοιωθαν οι πρόγονοί μας όταν επί γερμανικής κατοχής τους εκτελούσαν, πέθαιναν από την πείνα, τους κατέκλεψαν τις σοδειές και διάφορες αρχαιότητες και τους εξανάγκασαν σε δάνειο, το οποίο ποτέ δεν μας αποπλήρωσαν;

Η παρούσα κυβέρνηση δεν μπόρεσε να διαχειριστεί με επάρκεια το ΟΧΙ των Ελλήνων πολιτών και αυτό ίσως φάνηκε από το πρώτο πρωϊνό μετά τη μεγάλη νίκη του δημοψηφίσματος με την αποπομπή του υπουργού οικονομικών, ο οποίος ήταν ουσιαστικά ο στρατηγός της μέχρι τότε πορείας των διαπραγματεύσεων. Σε μια μάχη όπως του Δαβίδ με το Γολιάθ μια τέτοια υποχώρηση μπορεί να αποβεί ολέθρια.

Τώρα είμαστε στη φάση που βαφτίζεται το κρέας ψάρι, στην ώρα της κωλοτούμπας εκείνων που μέχρι τώρα αρνούνταν και αντιδρούσαν στα σφαγιαστικά μέτρα, τώρα τα αποδέχονται ως μη ικανοί να κάνουν κάτι άλλο. Είναι η ώρα να χωνέψουμε την ήττα του πολιτικού συστήματος που δεν μπόρεσε να πετύχει κάτι για την άμεση ανακούφιση του πολίτη.

Σκληρότερα μέτρα που σημαίνουν χειρότεροι μισθοί, ακριβότερα είδη πρώτης ανάγκης, περισσότεροι φόροι … για πολίτες που δεν έχουν να πληρώσουν. Το επακόλουθο είναι εξαθλίωση, αρρώστιες, υποταγή. Εμείς θα συνεχίσουμε ν’ αγωνιζόμαστε.

Μοιάζει σαν μια μαφία να διοικεί την ευρωπαϊκή οικονομία. Η αντίσταση ενάντια στη διαπλοκή είναι ο δρόμος, είναι όμως πολύ δύσκολος όχι όμως αδιάβατος. Το γεγονός πως το 61,3% των πολιτών παρά την τρομοκρατία που του ασκείται δηλώνει ΟΧΙ στην υποταγή είναι το μεγάλο μας πλεονέκτημα. Όχι στη διαπλοκή και στους ιδιοτελείς πολιτικούς. Πρέπει επιτέλους να πληρώσουν την «κρίση» αυτοί που την προκάλεσαν και που επωφελούνται από αυτή.

Κερδισμένοι ίσως είμαστε γιατί το ελληνικό θέμα πήρε διεθνείς διαστάσεις αλλά πιο πολύ γιατί οι πολίτες της Ευρώπης έμαθαν πως λειτουργεί και διοικείται η ευρωπαϊκή οικονομία και δημοκρατία: με κλειστές πόρτες, εκβιαστικά, αυταρχικά και εκδικητικά. Δηλαδή, αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη υπάρχει τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας.

Καλοκαίρι 2015

Χρειάζεται να συνεχίσουμε ν’ αγωνιζόμαστε ώστε να λήξει αυτή η καλά καμουφλαρισμένη κατοχή με τον μανδύα της «ελεύθερης οικονομίας». Χρειάζεται ν’ αγωνιζόμαστε για να λήξει η κατοχή από τους εγχώριους και διεθνείς ολιγάρχες, οι οποίοι κέρδισαν και συνεχίζουν να κερδίζουν σε βάρος των πολιτών. Πρέπει επιτέλους να διαγραφεί από τη συλλογική συνείδηση το «μαζί τα φάγαμε». Ίσως χρειαστεί να πληρώσει το μερίδιο που του αναλογεί αυτός που το διατύπωσε.

Η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου (Επιτροπή Αλήθειας Δημόσιου Χρέους) στο πρώτο της πόρισμα τον Ιούνιο του 2015 διαπίστωσε πως το χρέος είναι παράνομο, αθέμιτο, επονείδιστο και μη βιώσιμο. Επομένως υπάρχουν πλέον τα τεκμήρια πως μας σέρνουν άδικα.

Πόσο δίκαιοι είμαστε με τους γύρω μας; Ας αφήσουμε τους έξω κι ας δούμε αυτό που έχουμε δίπλα μας. Το πρώτο βήμα έγινε. Μια μάχη χάθηκε αλλά όχι ο πόλεμος. Υπάρχεις, πάλεψέ το.

Χρίστος Καλλίτσης

 

Αναφορά στη Βουλή με θέμα τη δυνατότητα χορήγησης του εμβολίου Sipuleucel-T

Α.Π. 2243/26.05.2015 του γραφείου της προέδρου της Βουλής Ζωής Κωνσταντοπούλου

Το αίτημα αφορά τον υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Ασφάλειας Παναγιώτη Κουρουμπλή

Αίτημα: Δυνατότητα χορήγησης του εμβολίου Sipuleucel-T σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη στην Ελλάδα και την Ευρώπη

Από το 2010 εγκρίθηκε από τον Αμερικάνικο Οργανισμό Φαρμάκων (US DRUG & FOOD ADMINISTRATION) και χορηγείται στις ΗΠΑ μια νέα θεραπευτική μέθοδος σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη σε προχωρημένο στάδιο, το εμβόλιο Sipuleucel-T. Οι κλινικές δοκιμές ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο του 2014 και απέδειξαν την αποτελεσματικότητα του εμβολίου στην αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη. Η νέα θεραπευτική μέθοδος έχει εγκριθεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EUROPEAN MEDICINES AGENCY) το Σεπτέμβριο του 2013. Μέχρι στιγμής η μέθοδος του εμβολίου Sipuleucel-T ακόμη δεν εφαρμόζεται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Επειδή πρόκειται για μια αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδο, η οποία ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς.

Επειδή η χρήση της νέας θεραπευτικής μεθόδου θα έχει ως επακόλουθο τη διάσωση της ζωής και τη βελτίωση της ποιότητάς της σε πολλούς ασθενείς.

Επειδή η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος των ασθενών ενάντια στον καρκίνο του προστάτη είναι πιθανότατα η λύση για την οριστική θεραπεία τους.

Επειδή ο καρκίνος του προστάτη είναι ο δεύτερος πιο διαδεδομένος καρκίνος στους άνδρες στην Ελλάδα.

Σας ρωτούμε κύριε υπουργέ:

i). Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε προκειμένου να λειτουργήσουν στα νοσοκομεία της Ελλάδας μονάδες για να χορηγούν το εμβόλιο Sipuleucel-T σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη;

ii). Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε προκειμένου να εξασφαλίσετε τα χρήματα για τη λειτουργία μονάδων χορήγησης της νέας θεραπευτικής μεθόδου;

iii). Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε ώστε η πρωτοβουλία για χορήγηση της νέας θεραπευτικής μεθόδου να έχει ταυτόχρονη εφαρμογή και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;

Σας παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για τον αριθμό πρωτοκόλλου της παρούσας Αναφοράς.

Με εκτίμηση,

Χρίστος Καλλίτσης

δημοσιογράφος – κινηματογραφιστής

Μαρία Κεραμέως

δικηγόρος

Κατατέθηκαν επίσης:

α). Κατάλογος με τριανταοχτώ (38) υπογράφοντες το ακόλουθο αίτημα:

Εμείς οι κάτωθι υπογεγραμμένοι αιτούμαστε από τον Επίτροπο Υγείας και Ασφαλείας Τροφίμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κύριο Vytenis Andriukaitis τη δυνατότητα χορήγησης του εμβολίου sipuleucel-T σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Το εμβόλιο sipuleucel-T έχει εγκριθεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων το Σεπτέμβριο του 2013 και θεωρείται αποτελεσματικό φάρμακο για τη θεραπεία πολλών περιπτώσεων του καρκίνου του προστάτη. 

β). DVD με σχετικό οπτικοακουστικό υλικό υπό τον τίτλο: «Υπάρχει μια νέα θεραπευτική μέθοδος»

ΥΓ. Οι υπογράφοντες στις 27.05.2015 είναι σαρανταεπτά (47)

Petition: We request the possibility of prescribing the vaccine Sipuleucel-T

We the undersigned request from the European Commissioner for Health and Food Safety Mr Vytenis Andriukaitis the possibility of granting the sipuleucel-T vaccine to patients with prostate cancer in Greece and in Europe. The sipuleucel-T vaccine has been approved by the European Medicines Agency (EMA) in September 2013 and is considered as an effective drug for the treatment of many cases of prostate cancer.

The petition is as well addressed to the :

Prime Minister of Greece: Mr Alexis Tsipras
Minister of Health and Social Security: Mr Panagiotis Kouroumplis

Press http://www.gopetition.com/petitions/αιτούμαστε-τη-δυνατότητα-χορήγησης-του-εμβολίου-sipeleucel-t-σε-ασθενείς-με-καρκίνο-του-προστάτη/sign.html

to sign the Petition.

Υπάρχει μια νέα θεραπευτική μέθοδος

A new therapy method exists from kallitsisfilm on Vimeo.

Μια ταινία για την υποστήριξη των ασθενών με καρκίνο του προστάτη. Το ουσιαστικό και καινοτόμο με τη νέα θεραπευτική μέθοδο Sipuleucel-T είναι πως βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα ν’ αντιληφθεί ως εχθρικά τα καρκινικά κύτταρα και να τα εξουδετερώσει.

Εδώ http://www.gopetition.com/petitions/αιτούμαστε-τη-δυνατότητα-χορήγησης-του-εμβολίου-sipeleucel-t-σε-ασθενείς-με-καρκίνο-του-προστάτη/sign.html υπογράφετε την Έκκληση για τη δυνατότητα χορήγησης του εμβολίου Sipuleucel-T σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

ΕΚΚΛΗΣΗ: Αιτούμαστε τη δυνατότητα χορήγησης του εμβολίου sipuleucel-T

Εμείς οι κάτωθι υπογεγραμμένοι αιτούμαστε από τον Επίτροπο Υγείας και Ασφαλείας Τροφίμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κύριο Vytenis Andriukaitis τη δυνατότητα χορήγησης του εμβολίου sipuleucel-T σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Το εμβόλιο sipuleucel-T έχει εγκριθεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων το Σεπτέμβριο του 2013 και θεωρείται πως είναι αποτελεσματικό φάρμακο για τη θεραπεία πολλών περιπτώσεων του καρκίνου του προστάτη.

Εδώ: http://www.gopetition.com/petitions/αιτούμαστε-τη-δυνατότητα-χορήγησης-του-εμβολίου-sipeleucel-t-σε-ασθενείς-με-καρκίνο-του-προστάτη.html

μπορείτε να υπογράψετε την έκκληση.

Κινητοποίηση για το εμβόλιο sipuleucel-T με σκοπό τη θεραπεία του καρκίνου προστάτη

Νομίζω πως ένας τρόπος για να πετύχει κάποιος το σκοπό του ιδίως όταν αγωνίζεται ενάντια στο στείρο κατεστημένο είναι να εξασκηθεί στο να κάνει σχεδόν όλες τις δουλειές που σχετίζονται με το ζήτημα που αγωνίζεται να επιλύσει. Κάτι τέτοιο μοιάζει για αδύνατο, όμως χρειάζεται.

Χ. Καλλίτσης, Φεβρουάριος 2015

Χ. Καλλίτσης, Φεβρουάριος 2015

Όταν πρόκειται για ζήτημα θεραπείας από αρρώστια τότε ο άρρωστος θα πρέπει να μπορεί να σκέφτεται και να ενεργεί ακόμη και σα γιατρός. Υπάρχουν εξάλλου και κλάδοι της ιατρικής: η ολιστική ιατρική που το δηλώνουν με κάποιο τρόπο πως για να θεραπευτείς πρέπει να μπορείς να είσαι ο γιατρός του εαυτού σου. Έχει αποδειχτεί πως γίνονται πολύ λιγότερα ιατρικά σφάλματα όταν ο ασθενής περιγράφει με ακρίβεια τα ζητήματα που τον απασχολούν και την πορεία της θεραπείας του.

sipeleucel-t-img

Από την έρευνα που έχουμε κάνει στα νέα φάρμακα για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη βρήκαμε πως υπάρχει και χρησιμοποιείται επίσημα στις ΗΠΑ το εμβόλιο sipuleucel-T, με το οποίο γίνεται μια μορφή επεξεργασίας του αίματος του ασθενούς που ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και το κάνει να αναγνωρίζει ως εχθρικά τα καρκινικά κύτταρα και προσπαθεί να τα εξουδετερώσει. Αυτό το φάρμακο έχει εγκριθεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων από το Σεπτέμβριο του 2013 αλλά ακόμη δεν χρησιμοποιείται. Ένας λόγος είναι πως χρειάζεται να γίνουν και να εξοπλιστούν ειδικές μονάδες που να μπορούν να το χορηγήσουν στους ασθενείς.

Το ζωτικής σημασίας αίτημα είναι το να εξοπλιστούν πλέον στην Ευρώπη και στην Ελλάδα μονάδες που να χορηγούν το εμβόλιο στους ασθενείς και να προσφέρουν έτσι το δικαίωμα στους ανθρώπους για μια καλύτερη ζωή.

Ο καρκίνος είναι μια ασθένεια που πιθανότατα αργά ή γρήγορα θα θεραπεύεται, είναι μάλιστα πολλά τα περιστατικά καρινοπαθών που έχουν καλή ποιότητα ζωής για πολλά χρόνια. Μεταξύ άλλων ένα από τα πιο ισχυρά «φάρμακα» για τη θεραπεία του καρκίνου είναι η καλή ψυχολογία.

Υπάρχουν γιατροί που είναι πραγματικοί άνθρωποι, είναι σωτήρες και με τις γνώσεις και τις πρακτικές τους δίνουν ζωή στους συνανθρώπους τους. Κάνουν τρομερή δουλειά, απαραίτητη στην εποχή διαρκούς μείωσης του κρατικού προϋπολογισμού στα θέματα υγείας. Γιατροί που ζουν πέρα από τις δυνάμεις τους για να τιμήσουν το λειτούργημά τους. Έχω την τύχη να έχω γνωρίσει τέτοιους γιατρούς.

Επειδή οι γιατροί πέρα από θεραπευτές κι ερευνητές δεν προλαβαίνουν να είναι και ακτιβιστές καλούμαστε οι ασθενείς να διεκδικήσουμε τα μέγιστα για την επίτευξη της αποτελεσματικότερης θεραπείας από την πάθησή μας. Η ψυχολογία του ασθενούς καλυτερεύει όσο αυτός συμμετέχει ενεργά στη θεραπεία του.

Χρίστος Καλλίτσης

ΥΓ. Εδώ http://www.gopetition.com/petitions/αιτούμαστε-τη-δυνατότητα-χορήγησης-του-εμβολίου-sipeleucel-t-σε-ασθενείς-με-καρκίνο-του-προστάτη/sign.html

υπογράφετε την Έκκληση για τη δυνατότητα χορήγησης του εμβολίου Sipuleucel-T σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Ο αχόρταγος

Ίσως κάποια στιγμή συνειδητοποιήσεις πως πέρα από το να ικανοποιείς τις ανάγκες για να επιβιώνεις, ζεις για να φτιάξεις ένα όνομα. Ο άνθρωπος διαμορφώνεται καθημερινά με το ήθος που διακρίνει τις πράξεις του. Δεν μπορεί για παράδειγμα να αθετείς το λόγο σου, άλλα να λες και άλλα να κάνεις, να προσπαθείς διαρκώς να τα μπαλώσεις, όταν σε πιάνουν στα πράσα. Δεν μπορεί να εξαπατάς το διπλανό σου, το γιο σου, τον αδελφό σου και να παραμυθιάζεσαι πως κάτι φτιάχνεις γιατί κλέβεις χρήματα, περιουσιακά στοιχεία και ζεις άνετα. «Έλα τώρα, όλοι έτσι κάνουν», είναι μια συχνή δικαιολογία, μήπως όμως μια τέτοια δικαιολογία είναι δείγμα παλιμπαιδισμού, τυχοδιωκτισμού και ωχαδερφισμού; Μήπως σε αυτές τις συμπεριφορές κρύβονται και οι αιτίες της υποδούλωσης της Ελλάδας του 2015 στους δανειστές της;

Μοιάζει αδιανόητο αυτό που κάνεις κι έτσι νομίζεις πως η απάτη σου θα μείνει ατιμώρητη. Ποιός θα τους πιστέψει πως εσύ, ένας τόσο «καλός άνθρωπος», θα μπορούσες να κάνεις κάτι σε βάρος των συνανθρώπων σου, του γιου σου ή του αδελφού σου. Θα τολμήσουν τα θύματα να διεκδικήσουν το δίκιο τους και να σε πάνε στα δικαστήρια; Τελικά είσαι ένα είδος απαθούς ανθρώπου που τις έχει γραμμένες τις αξίες, επομένως δε σε νοιάζει τι θα γίνει αύριο, αφού πάλι κάτι δόλιο θα σκεφτείς για να συνεχίσεις να ξεγλιστράς παρόλες τις περί του αντιθέτου ενδείξεις.

Φυσικά πάντα υπάρχει ελπίδα και μπορεί να ξυπνήσει μέσα σου ο άνθρωπος. Οι καιροί έχουν γυρίσματα. Ίσως το πιο μεγάλο μας χρέος είναι να είμαστε και να παραμένουμε άνθρωποι.

Χρίστος Καλλίτσης

Ηθική: η περί του αγαθού αντίληψη.

Ήθος: αι εν τινι τόπω θεωρούμεναι ως ορθαί και νόμιμοι συνήθειαι (πάπυρος εγκυκλοπαιδικόν και γλωσσικόν λεξικόν).

Χρίστος Καλλίτσης: Αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι η αλλαγή νοοτροπίας…

του Κώστα Γ. Καρδερίνη

Πρόκειται για ένα σπάνιο είδος αυτόνομου δημιουργού και ακτιβιστή της γειτονιάς. Τα θέματα των ταινιών (Πεζοδρόμια χωρίς αυτοκίνηταΥπάρχει ελπίδαΜέγαρο Εξαρχόπουλου), το μπλογκ (Τεκμήρια)και το εφημεριδάκι του (Γειτονιές), όλα στην υπηρεσία μιας καλύτερης και πιο ανθρώπινης ζωής, της δικής του, των παιδιών και των γειτόνων. Εσχάτως μαθαίνω ότι καταγράφει εαυτόν και τις εαυτού περιπέτειες. Το θέμα «Χριστιανόπουλος» τον απασχολεί χρόνια τώρα. Μελετάει και καταγράφει μια προσωπική σχέση με τον ποιητή. Εμπνέεται από τη στάση ζωής του. Μια μικρή ίσως γεύση, για το μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ που ετοιμάζει περί αυτού, είναι «Το χούφταλο», όπου ο Ντίνος διαβάζει και σχολιάζει το ομώνυμο αυτοβιογραφικό ποίημα. Προβάλλεται στο 17ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ και είναι αφορμή για συζήτηση.

Αναδημοσίευση από το: https://kemes.wordpress.com πατήστε για να δείτε τη συνέχεια.

Να ανακληθούν αναδρομικά από το 2010 τα άδικα φορολογικά μέτρα

Αιτούμαστε την αναδρομική από το 2010 και μετά κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος, της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης στα χαμηλά και μέσα εισοδήματα, του ΕΕΤΗΔΕ και του ΕΝΦΙΑ, επίσης την επιβολή του αφορόλογητου στις 12.000 ευρώ με προσαύξηση για έγγαμους με παιδιά.

Δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενων είμαστε υπόχρεοι στην εφορία για 10.000 ή και περσσότερα ευρώ λόγω αυτών των αντισυνταγματικών φόρων και μας είναι αδύνατο να τους πληρώσουμε. Είμαστε χρόνια άνεργοι ελεύθεροι επαγγελματίες χωρίς να έχουμε δικαίωμα σε κάποιο ταμείο ανεργίας και όχι μόνο. Είμαστε θύματα των αντικοινωνικών μέτρων που λήφθηκαν κατά τα τελευταία πέντε χρόνια. Είμαστε γονείς που καταφέρνουμε, ίσα – ίσα να καλύψουμε τα προς το ζην και αγωνιούμε για το σήμερα και το αύριο των παιδιών μας.

Αναφορικά με τους πολίτες που πλήρωσαν αυτές τις φορολογικές τους υποχρεώσεις τα ανάλογα χρήματα να πιστωθούν για επόμενες φορολογικές χρήσεις.

Η αναδρομική ανάκληση των χαρατσιών θα συμβάλει καίρια στην επιστροφή της κλεμμένης αξιοπρέπειας στους πολίτες που έχουμε πληγεί από τη λαίλαπα των μνημονίων.

ΥΓ. Η πλειονότητα των ανθρώπων που χρωστούμε τα χαράτσια (παράνομοι φόροι) δεν έχουμε χρήματα, δεν έχουμε εργασία πιθανότατα γιατί δεν υπάρχει αξιοκρατία, γιατί κλείνουν δουλειές. Ταυτόχρονα ακριβαίνουν διαρκώς τα είδη πρώτης ανάγκης.

Χρίστος Καλλίτσης

Μεγάλη πρόοδος στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη

Συνέντευξη με τη καθηγήτρια Ελένη Ευσταθίου

Η καθηγήτρια Ελένη Ευσταθίου, Νοέμβριος 2014

Η καθηγήτρια Ελένη Ευσταθίου, Νοέμβριος 2014

Η Ελένη Ευσταθίου, είναι παθολόγος – ογκολόγος, πανεπιστημιακός γιατρός, στο πανεπιστήμιο του Τέξας, στο MD Anderson και στο πανεπιστήμιο Αθηνών και ασχολείται με τον ουρογεννητικό καρκίνο και ιδιαίτερα με τον καρκίνο του προστάτη.

Ποιά πρόοδο βλέπετε στην επιστήμη στον τομέα της φαρμακευτικής αντιμετώπισης του καρκίνου του προστάτη και των μεταστάσεών του τα τελευταία 20 χρόνια;

Τα τελευταία 20 χρόνια στο χώρο του καρκίνου του προστάτη έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα. Όχι τόσο πολύ στο θέμα της φαρμακευτικής αντιμετώπισης, όπου έχουμε θεαματικές αλλαγές, αλλά επειδή στην ερώτησή σας αναφερθήκατε στα 20 χρόνια, έχει αλλάξει ακόμη και το πως διαχειριζόμαστε τη νόσο. Έχουμε καταφέρει σχεδόν να διπλασιάσουμε την επιβίωση σε ανθρώπους με προχωρημένο καρκίνο προστάτη χάρη στη μεγαλύτερη γνώση του πως να συνεργαζόμαστε μεταξύ μας οι ειδικότητες. Αυτό έγινε τα τελευταία 15 – 20 χρόνια. Τα τελευταία 4 χρόνια είχαμε και 5 καινούρια φάρμακα στη θεραπευτική του καρκίνου του προστάτη. Τα τελευταία χρόνια επίσης έχει μπει στη θεραπευτική της αρχικής κακοήθειας του προστάτη πέρα από το ανοιχτό χειρουργείο και η ρομποτική χειρουργική που έχει βοηθήσει πάρα πολύ στην ποιότητα και βέβαια έχουμε αρχίσει να αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για μια ετερογενή κακοήθεια που δεν είναι: «όλοι πρέπει να παίρνουν την ίδια», πρέπει να εξατομικεύεται για τον κάθε ασθενή χωριστά. Και αυτό είναι που αυτή τη στιγμή κυνηγάμε στο χώρο μας και θα το πω αγγλικά λέγεται precision therapy development. Είναι η ανάπτυξη της θεραπείας ακριβείας ή όπως θέλουμε να τη λέμε στα ελληνικά πιο πολύ, η εξατομικευμένη θεραπεία. Νομίζω στα επόμενα 5 χρόνια θα έχουμε καταφέρει να φτάσουμε πάρα πολύ κοντά σε αυτό το στόχο.

Όσον αφορά στο νέο φάρμακο dovinitib κατά πόσο είναι δυνατή η χρήση του για τη θεραπεία ασθενών που ο καρκίνος του προστάτη έχει κάνει μετάσταση στα οστά, στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο;

Το dovinitib είναι ένα καινούριο φαρμακευτικό σκεύασμα, το οποίο ακόμα είναι καθαρά ερευνητικό για τις κακοήθειες του προστάτη. Δεν έχει αποδειχτεί ότι έχει κάποιο όφελος. Αντίθετα φάρμακα όπως η οξική αμπερατερόνη, η ενζαλουταμίδη, το Alpharadin, το sipeleucel-T είναι φάρμακα με αποδεδειγμένη θετική επίπτωση στον καρκίνο του προστάτη. Για το dovinitib θα ξέρουμε σε 3-4 χρόνια. Προς το παρόν έχουμε κάποια πρώτα δείγματα ότι έχει επίπτωση θετική και μπορεί και βοηθάει πάρα πολύ όταν η νόσος είναι οστική αλλά δεν έχουμε καμία απόδειξη αποτελεσματικότητας που να μας δημιουργεί τη δυνατότητα να ζητήσουμε έγκριση για κυκλοφορία του φαρμάκου με την ένδειξη της θεραπείας του καρκίνου του προστάτη, είναι πάρα πολύ νωρίς. Οι ασθενείς μπορούν να το λάβουν στα πλαίσια κλινικών μελετών και μόνο.

Ποιά είναι η αποτελεσματικότητα της χρήσης της αμπιρατερόνης συμπληρωματικά στην ορμονοθεραπεία για την αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη με μεταστάσεις;

Η οξική αμπιρατερόνη είναι ένα φάρμακο, το οποίο αρχίσαμε να το μελετάμε πριν περίπου 7 χρόνια. Το έδωσα σε ασθενείς το 2007 που είχαν λάβει και χημειοθεραπείες και αρκετές σειρές ορμονικής θεραπείας με εξαιρετικά εντυπωσιακά αποτελέσματα. Άνθρωποι, οι οποίοι στην ουσία ήρθαν σε αναπηρική καρέκλα, σηκώθηκαν μέσα σε 15 – 20 μέρες, γύρισαν στις δουλειές τους. Όταν ήταν πιο μεγάλοι άνθρωποι, έκαναν τις ασχολίες που ήθελαν στη ζωή τους. Δηλαδή έφερε μια ποιότητα ζωής, την οποία την είδαμε πάρα πολύ γρήγορα. Στη συνέχεια κάναμε όλες αυτές τις μελέτες που ανέφερα και πριν, οι οποίες πρέπει να γίνουν για τα νέα φάρμακα και απέδειξαν ότι όχι μόνο ωφελεί στην ποιότητα ζωής, αλλά επιμηκύνει και τη ζωή που είναι πάντα ένα ζητούμενο. Οπότε ένα φάρμακο σαν την οξική αμπερατερόνη ήταν το πρώτο που μας αποκάλυψε ότι ο καρκίνος του προστάτη μπορεί να γίνεται ανθεκτικός στον αρχικό ορμονικό χειρισμό αλλά δεν γίνεται ποτέ ανεξάρτητος από τον ανδρογονικό αποκλεισμό ή μάλλον γίνεται σπανιότερα απ’ ότι νομίζαμε αρχικά και μας έμαθε ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε τις νέες ορμόνες καλύτερα. Η οξική αμπιρατερόνη καταφέρνει να σταματήσει την παραμονή ανδρογόνων, όχι μόνο από τους όρχεις και από τα επινεφρίδια αλλά και από τα ίδια τα καρκινικά κύτταρα. Φάνηκε ότι σε όλα τα στάδια της προχωρημένης νόσου έχει όφελος και στην επιβίωση αλλά και στην ποιότητα ζωής, καθυστερεί την έναρξη της χημειοθεραπείας. Αυτή τη στιγμή διερευνούμε την αποτελεσματικότητα της οξικής αμπιρατερόνης σε νωρίτερα στάδια της νόσου, πριν γίνει μεταστατική και περιμένουμε ότι θα έχουμε πολύ καλά αποτελέσματα και εκεί. Παράλληλα, βέβαια πρέπει να αναφέρουμε ότι στον ίδιο χρόνο είχαμε τη δυνατότητα να δούμε ότι και άλλα ορμονικά σκευάσματα όπως η ενζαλουταμίδη είχαν αντίστοιχη αποτελεσματικότητα. Τα σκευάσματα μπορεί να φαίνονται ανταγωνιστικά, τρόπον τινά, αλλά για εμάς τους ερευνητές όταν δύο φάρμακα με παρόμοιο μηχανισμό έχουν και τα δύο θετικά αποτελέσματα φεύγει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι μπορεί να ήταν τυχαίο το εύρημα. Έχουμε παράλληλα φάρμακα να μας δίνουν εξίσου καλά αποτελέσματα και νομίζω ότι αυτό για οποιοδήποτε επιστήμονα είναι η καλύτερη απόδειξη της αποτελεσματικότητάς τους.

Συνέντευξη: Χρίστος Καλλίτσης

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Από μια σφαίρα που ξεκίνησε ολόκληρη φωτιά

Που έβγαλε στο δρόμο 16χρονα παιδιά

Για τον κόσμο αυτό που σβήνει και πεθαίνει κάθε μέρα

Που η φτώχια κι η εκμετάλλευση είναι η δική του σφαίρα

Που τον σκοτώνει αργά-αργά

Κι όμως παρόλα αυτά

Είστε κλεισμένοι στα γραφεία

Γιατί δεν είστε στην πορεία

Που είναι τώρα η γενιά των 700 ευρώ;

Βγείτε απ τα γραφεία

Ενωθείτε στην πορεία

Πάντα η ελευθερία

Ξεκινάει από το δρόμο και γεννιέται στο μυαλό

Εσείς όλοι οι σκεπτόμενοι, οι διανοούμενοι κι οι άλλοι

Που κάποτε στα νιάτα σας σηκώσατε κεφάλι

Γιατί τώρα σιωπάτε στον αυταρχισμό, στη βία

Νομίζετε στον αγώνα πως κλείσατε θητεία;

Κι εσείς οι τριαντάρηδες, οι χιλιοπροδομένοι

Που από το ξεκίνημα είσαστε χρεωμένοι

Βγείτε κι εσείς στους δρόμους να δει η εξουσία

Ότι κάποιο τόπο πιάσανε όλα σας τα πτυχία

Κι όσοι τρομαγμένοι κοιτάτε την οθόνη

Όλοι μαζί σας το φωνάζουμε πως δεν είστε μόνοι

Σπάστε τις οθόνες σας και βγείτε έξω στο φως

Τα παιδιά σας είμαστε και όχι ο εχθρός

Η ελευθερία ξεκινάει από το δρόμο, ξεκινάει από το δρόμο και γεννιέται στο μυαλό

Είν ένα όνειρο εφικτό

11.12.08 /(στίχοι, μουσική: Δημήτρης Λάμπος)

πρώτη εκτέλεση, Συναυλία στο Πεδίον του Άρεως 17.12.08

Τα νήπια πληρώνουν την ανεπάρκεια του υπουργείου Παιδείας και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας

Το νηπιαγωγείο είναι πλέον υποχρεωτικό για τα νήπια. Ωστόσο, η πολιτεία  που είναι υποχρεωμένη βάσει του Συντάγματος να παρέχει δημόσια δωρεάν παιδεία, δεν δίνει την ευκαιρία σε όλα τα νήπια να μπορούν να πάνε στο νηπιαγωγείο. Δεν παρέχει για όλες τις μέρες της βδομάδας μέσο μετακίνησης από το νηπιαγωγείο στα σπίτια των νηπίων. Έτσι τα νήπια οικισμού του νομού Πιερίας μπορούν να παρακολουθούν το νηπιαγωγείο 2 από τις 5 μέρες της βδομάδας, οπότε και υπάρχει η δυνατότητα μετακίνησής τους με λεωφορείο.

Οι νηπιαγωγοί προτείνουν στους γονείς να στείλουν τα παιδιά τους με λωφορείο που φεύγει συνήθως 45 λεπτά μετά τη λήξη του κλασικού τμήματος. Απαιτούν όμως από τους γονείς να υπογράψουν δήλωση πως γι’ αυτό το διάστημα, που τα παιδιά παραμένουν στο νηπιαγωγείο, την ευθύνη των παιδιών την έχουν οι γονείς, παρότι είναι απόντες! Παράλογη και μάλλον παράνομη απαίτηση, η οποία φανερώνει πόσο καταπιεστικό είναι το εκπαιδευτικό σύστημα, τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς. Φανερώνει πως το ζήτημα πιθανότατα δεν είναι τα χρήματα αλλά το να επιβλήθεί το εκπαιδευτικό σύστημα σε μαθητές και γονείς. Δείχνει πως η πολιτεία θέλει να μετακυλήσει κι άλλες ευθύνες και δαπάνες που αφορούν τη βασική εκπαίδευση στους γονείς των νηπίων. Αποκαλύπτει το πώς η πολιτεία προσπαθεί μέσω της παιδείας να υποτάξει τους πολίτες, να τους οδηγήσει σε αντιφάσεις και να τους έχει εξαρτημένους για τα στοιχειώδη δικαιώματά τους.

Το συγκεκριμένο νηπιαγωγείο υπολειτουργεί εδώ και 35 μέρες μαθήματος και σίγουρα δεν φταίνε τα νήπια γι’ αυτό. Πιθανότατα δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Κάθε γονιός μπορεί και μάλλον πρέπει να ζητήσει αποζημίωση για τη ζημία που του προκαλούν (33 ημέρες προς €13,00/ημέρα= €429,00). Η αποζημίωση περιλαμβάνει i) δαπάνες βενζίνης και συντήρησης ιδιωτικής χρήσης οχήματος προς €3,00/ημέρα και ii) αποζημίωση για τη λοιπή υλική και ηθική βλάβη προς €10,00/ημέρα.

Σε παρατυπίες που αφορούν στη λειτουργία της εκπαίδευσης ο κάθε γονιός έχει πιθανότατα την υποχρεώση να σταθεί και να απαιτήσει το δίκιο του, έτσι κάτι θ’ αλλάξει και μάλιστα στο χώρο της παιδείας των νηπίων. Φυσικά το εγχείρημα δεν είναι εύκολο όπως άλλωστε και τα περισσότερα πράγματα που αξίζουν στη ζωή.

Χρίστος Καλλίτσης

ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΔΙΚΟΙ ΦΟΡΟΙ

Καταχρεωμένοι στην εφορία για έσοδα, τα οποία δεν έχουμε, για δουλειά την οποία δεν κάναμε, για ιδιοκτησίες, οι οποίες είναι υπερκοστολογημένες. Κι αυτό για 5η συνεχόμενη χρονιά κι ενώ οι φοροί αυξάνονται συστηματικά και οι κοινωνικές παροχές περιορίζονται ασφυκτικά.

Είναι διαπιστωμένο πως οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, το Νοέμβριο του 2014, είναι τουλάχιστον διπλάσιες από τις πραγματικές. Είναι διαπιστωμένο πως ακόμη και με τόσο χαμηλές τιμές τα ακίνητα πωλούνται πολύ δύσκολα. Είναι διαπιστωμένο πως δεν υπάρχουν δουλειές και όπου υπάρχουν είναι με πολύ χαμηλότερα έσοδα, απ’ ότι ήταν πριν από μια πενταετία.

Η πολιτεία μας ζητάει να της δώσουμε χρήματα (χιλιάδες ευρώ) χωρίς να πιστοποιείται από πουθενά ότι εμείς έχουμε αυτά τα χρήματα. Μας ζητάει να ξεπουλήσουμε ότι έχουμε ή αλλιώς μας δημεύει τα περιουσιακά μας στοιχεία. Μας παραμυθιάζει με προτάσεις διακανονισμών, του τύπου 100 δόσεις, ενώ στην ουσία οι φόροι που μας επιβάλλει είναι αντισυνταγματικοί. Έμμεσα η πολιτεία μας απαγορεύει το να είμαστε ιδιοκτήτες του σπιτιού που μένουμε, δηλαδή μας πετάει στο δρόμο.

Αυτή η πολιτεία που καταστρέφει τους πολίτες της πρέπει μάλλον ν’ αντικατασταθεί και ν’ απολογηθεί. Πρέπει οι υπαίτιοι των δεινών των πολιτών να τιμωρηθούν, να επιστρέψουν τα κλεμμένα, τα οποία είναι επίσης διαπιστωμένα. Μόνο έτσι κάτι μπορεί στη συνέχεια ν’ αλλάξει, διαφορετικά και οι επόμενοι θα είναι αντιμέτωποι με την πρόκληση να συνεχίσουν το πλιάτσικο.

Πρέπει οι πολίτες να είμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση και να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει να συμμετέχουμε κι όχι να ψάχνουμε αντιπροσώπους να μας εκπροσωπήσουν. Να συνηδειτοποιήσουμε πως η πολιτεία είμαστε εμείς και πρέπει να νοιαζόμαστε διαρκώς για την καλή λειτουργία της. Η αποστολή της πολιτείας είναι η ευημερία των πολιτών, όταν αυτό δεν γίνεται τότε οι διαχειριστές της λειτουργίας της παρανομούν και είναι παράνομες οι απαιτήσεις τους.

Χρίστος Καλλίτσης

Να αντισταθούμε στο άδικο της καθημερινότητας

Οι εκπρόσωποί μας στην πολιτεία δεν φαίνονται να μας εκπροσωπούν με σκοπό την ικανοποίηση των συμφερόντων των πολιτών, μάλλον το αντίθετο κάνουν.

Κυκλοφορεί ευρύτερα το συμπέρασμα πως τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε για να φτιάξουμε την κοινωνία μας και κατά συνέπεια την ζωή μας καλύτερη. Ακούς συχνά να σου λένε: «Οι “μεγάλοι” έχουν κάνει τα σχέδια τους, χωρίς να μας υπολογίσουν κι εμείς απλά είμαστε τα πιόνια των προθέσεών τους». Από την άλλη ακούς «ζωή χωρίς αγώνα είναι ζωή χαμένη». Κάπου στη μέση ας σταθούμε.

Τον κόσμο δεν μπορούμε να τον αλλάξουμε αλλά μπορούμε ν’ αλλάξουμε τους εαυτούς μας. Εξάλλου όσοι έχουμε ερωτευτεί κι έχουμε αγαπήσει στη ζωή μας πιθανότατα το έχουμε κάνει.

Διαβάζοντας κάποιος, σε έγκυρο ρεπορτάζ ελληνικό ή διεθνές, για τον τρόπο που ξεπουλιέται η δημόσια περιουσία, το 2014 στην Ελλάδα, μπορεί να υποθέσει πως οι διαχειριστές της απλά δεν προασπίζονται το δημόσιο συμφέρον. Πουλιέται σε τιμή 2 και 3 φορές χαμηλότερη της πραγματικής της αξίας και οι αγοραστές είναι συνήθως εταιρείες που έχουν σε βάρος τους καταδικαστικές αποφάσεις για απάτες. Αυτό από την πλευρά των κρατικών αξιωματούχων είναι παράβαση καθήκοντος και τιμωρείται. Όταν μάλιστα γίνεται κατά σύστημα η ποινή πρέπει να είναι αρκετά αυστηρή.

Η πολιτεία έφτασε στο σημείο να είναι καταχρεωμένη για ενέργειες που έχουν ελάχιστη σχέση με το κοινό όφελος. Η υπερχρέωση της πολιτείας φέρεται να έγινε καθότι οι εκπρόσωποι της πολιτείας ενέργησαν και πιθανότατα συνεχίζουν να ενεργούν σαν πλασιέδες των βιομηχανιών όπλων, των τραπεζών, των μεγαλοεργολάβων και γενικότερα των ολιγαρχών. Επομένως το καθεστώς στην Ελλάδα σήμερα έχει πολλά κοινά σημεία με τα τυραννικά καθεστώτα, όπου πολίτες δεν υπάρχουν παρά ως υποταγμένοι άνθρωποι.

Ευτυχώς όμως δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Υπάρχουμε άνθρωποι που αγωνιζόμαστε και πετυχαίνουμε κοινωνικές νίκες μικρές ίσως αλλά δυνατές. Τα πράγματα είναι δύσκολα, όμως κάθετι που έχει αξία κατακτιέται δύσκολα. Οι μάχες είναι σαν του Δαυίδ με τον Γολιάθ.

Πόσο άδικο είναι το γεγονός πως στα πεζοδρόμια του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης, τα οποία μάλιστα τα χρυσοπληρώνουμε οι πολίτες της Θεσσαλονίκης, συμβαδίζουμε οι πεζοί με τις μοτοσικλέτες; Μήπως είναι δείγμα του φασισμού στην καθημερινότητα, η επιβολή της μοτοσικλέτας στο πεζοδρόμιο; Μήπως κάτι μπορεί ο καθένας μας να κάνει για να σταματήσει αυτή η αδικία που υποβαθμίζει καίρια την ποιότητα ζωής μας και πλήττει την ψυχική και σωματική μας υγεία;

Όσο εμείς δεν διαμαρτυρόμαστε για τα πράγματα που μας ζημιώνουν τόσο αυτά θα παραμένουν και πιθανότατα θα αυξάνονται. Όσο απαιτούμε μια δίκαιη κοινωνία, με το λόγο και τα έργα μας, τόσες περισσότερες πιθανότητες έχουμε να την πλησιάσουμε. Μπορούμε διαρκώς ν’ απαιτούμε ώστε να εφαρμόζονται τ’ αυτονόητα.

«Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία η χούντα δεν τέλειωσε το ’73»*.

Χρίστος Καλλίτσης

*Σύνθημα σε διαδηλώσεις σε πόλεις της Ελλάδας κατά την τελευταία τετραετία.

Ας πούμε και καμιά αλήθεια

ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΣΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ
Μιλάει, γράφει, σχολιάζει πολύς κόσμος τα όσα άδικα συμβαίνουν και η κατάσταση παραμένει σχεδόν στάσιμη. Θέλουμε να ελπίζουμε πως κάτι αλλάζει όμως αυτό συμβαίνει με πολύ αργούς ρυθμούς ίσως γιατί εμείς παραμένουμε ίδιοι. Ξεκινώντας από το σχολείο, απ’ όπου περνάει η πλειονότητα των πολιτών στην Ελλάδα μπορεί κάποιος να διακρίνει τον ολοκληρωτισμό της πολιτείας και την εξοικείωση των πολιτών σε αυτόν. Ο πολίτης ωστόσο έχει τη δυνατότητα στον ολοκληρωτισμό της καθημερινότητας να επέμβει, εκεί πηγάζει η ελπίδα. Αρκεί ο πολίτης να ρισκάρει να μην αποδεχτεί τον παραλογισμό, που του προτείνουν να υιοθετήσει, και τα πράγματα αλλάζουν. Σε επαρχιακή κωμόπολη της βόρειας Ελλάδας τα λεωφορεία για τη μεταφορά των νηπίων δεν επαρκούν γιατί οι ιδιοκτήτες τους δεν καλύπτονται οικονομικά ώστε να μεταφέρουν τα νήπια την ώρα της λήξης του κλασικού τμήματος. Τα νήπια μπορούν να πάρουν το λεωφορείο που ξεκινάει 45 λεπτά αργότερα. Χρειάζεται όμως οι γονείς των νηπίων να υπογράψουν δήλωση ότι για το 45λεπτο, μετά την λήξη του ωραρίου του κλασικού τμήματος, έχουν την ευθύνη των νηπίων, παρότι είναι απόντες! Δηλαδή ένας απλός παραλογισμός, ο οποίος επιβάλλεται στο γονιό ως εναλλακτική λύση. Ας υποθέσουμε πως η αρμόδια αρχή δίνει αυτή τη στερούμενη λογικής οδηγία, γιατί ο παιδαγωγός την αποδέχεται και την απαιτεί από το γονιό; Όσο αποδεχόμαστε τον ολοκληρωτισμό στην καθημερινότητα τόσο αυτός θα μας καταδυναστεύει με ποικίλους τρόπους όπως τα χαράτσια, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, την απαξίωση της δημόσιας υγείας και παιδείας. Δεν αρκεί το να αλλάξει η κυβέρνηση, εμείς χρειάζεται ν’ αλλάξουμε και να το πάρουμε απόφαση πως είναι ανάγκη να συμμετέχουμε διαρκώς στα κοινωνικά συμβάντα ξεκινώντας από αυτά που καθορίζουν τις καθημερινές μας ανάγκες. Στην περίπτωση δηλαδή του προβλήματος της μεταφοράς των νηπίων καλούμαστε να μην υπογράφουμε ψευδείς δηλώσεις ή και να μην τις προτείνουμε.

Χρίστος Καλλίτσης

«Απαιτούμε δεν επαιτούμε»¹

«Ό,τι κάνουμε ως άτομα και ομάδες έχει νόημα και μάλιστα ουσιώδες. Το μέλλον δεν είναι προκαθορισμένο, αλλά το δημιουργούμε με τη διαρκή μας δράση.» Ιμανουέλ Βάλερστάιν²

Υπάρχουμε σε αυτό τον κόσμο. Οι δυσκολίες για να φτάσουμε στο να νοιώσουμε πως ζούμε μια αξιοπρεπή ζωή είναι πολλές και μερικές φορές φαντάζουν ανυπέρβλητες. Μόνος ανυπέρβλητος όμως ο θάνατος από τον οποίο δεν γλιτώνει κανείς.

Μέσα στα τέσσερα τελευταία χρόνια υποβαθμίστηκε η οικονομική μας δύναμη σύμφωνα με τους επίσημους υπολογισμούς κατά 40%. «Βασική ίσως και μοναδική στήριξη των νοικοκυριών αποτελούν τα εισοδήματα από συντάξεις (48,6%).»³ Μειώθηκαν απεριόριστα οι δυνατότητες εργασίας πάνω από 50% στους νέους. Αυξήθηκαν έως και 10 φορές οι φόροι που πληρώνουμε. Αυξήθηκαν οι ασφαλιστικές εισφορές. Μειώθηκε τουλάχιστον στο 1/2 η αξία της ακίνητης μας περιουσίας· επομένως είναι πολύ πιο κάτω από την αντίστοιχη αντικειμενική, βάσει της οποίας άδικα φορολογούμαστε. Περιορίστηκε στο ελάχιστον η δυνατότητα αξιοποίησής της. Μειώθηκε στο 1/3 το επίδομα τρίτεκνης οικογένειας. Έκλεισαν χιλιάδες σχολεία, κλείνουν νοσοκομεία, ενώ πιθανότατα σε πολλές περιπτώσεις χρειάζεται ν’ ανοίξουν κι άλλα. Σχεδόν διπλασιάστηκε το κόστος θέρμανσης, ρεύματος, νερού βασικών ειδών διατροφής και μέσων συγκοινωνίας. Υπάρχει διαρκώς η απειλή πως τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα.

Πλειστηριασμοί, κατασχέσεις, κούρεμα μισθών και συντάξεων, απολύσεις, ξεπούλημα της δημόσιας κτήσης, καταστροφή του περιβάλλοντος και της ιστορίας είναι μερικά από τα εμφανή ανταλλάγματα για τους δανειστές των κρατικών αξιωματούχων, οι οποίοι έχουν προ πολλού παραβιάσει την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, κατά συνέπεια δεν εκπροσωπούν την πλειονότητα των πολιτών της Ελλάδας. Η κλεπτοκρατία τείνει να κουκουλωθεί από τη «λιτότητα», ενώ η ολιγαρχία και ο φασισμός από το «νεοφιλελευθερισμό».

Οι τράπεζες αντιμετωπίζουν τους πολίτες όπως έκαναν πριν 10 χρόνια, σαν να μην άλλαξε μια μέρα, ενώ εκείνες διαδοχικά αναχρηματοδοτούνται με δισεκατομμύρια από το δημόσιο ταμείο (238 δις ευρώ το ποσό των ανακεφαλαιοποιήσεων των τραπεζών από το 2008 έως το 2012*), δηλαδή από τα χρήματα που πληρώνουμε, όσο μπορούμε, σε σημείο να πονάμε, ν’ αρρωσταίνουμε και να πεθαίνουμε.

Οι τράπεζες συνεχίζουν να ενισχύονται με δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Αυτό το «ταμείο» ενώ παίρνει χρήματα από το δημόσιο έχει εντελώς ιδιωτικό χαρακτήρα και συνεργάζεται μεταξύ άλλων με την Goldmann Sachs και την Black Rock. Ταυτόχρονα, μεταξύ άλλων, μεγαλοτραπεζίτης που υπό τη διεύθυνσή του έχουν συγχωνευθεί μεγάλοι τραπεζικοί πρώην κρατικοί οργανισμοί έχει καταγγελθεί πως έκλεβε την ίδια του την τράπεζα.

Το εξωπραγματικό φερόμενο ως δημόσιο χρέος πιθανολογείται πως στο μεγαλύτερό του μέρος είναι παράνομο. Για να μην κατά τα άλλα πτωχεύσει η χώρα, προσπαθεί η πολιτεία να τη σώσει παίρνοντας μέτρα που έχουν όμως το αντίθετο αποτέλεσμα. Το επιχείρημα του δημόσιου χρέους είναι ψευδές. Έκτακτα μέτρα σε βάρος των πολιτών για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους δεν δικαιολογούνται όταν μάλιστα έχουν φέρει μεγάλο μέρος της κοινωνίας σε άθλια κατάσταση ενώ η πλειονότητα των πολιτών βιώνει διαρκώς αυξανόμενες απώλειες ψυχικές και σωματικές. «Ο καταμερισμός των κρατικών προϋπολογισμών θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στα έξοδα που συνδέονται με την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».³

Αυτή τη στιγμή συνεχίζεται το πλιάτσικo από την ολιγαρχία που μας κυβερνά, μαζί με τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης με τη μέθοδο του καρότου και του μαστίγιου. Πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έχει στο παρελθόν ομολογήσει πως «μαζί τα φάγαμε». Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι πως μαζί τα τρώνε παραβιάζοντας σχεδόν συστηματικά το Σύνταγμα.

Η τρόικα συνοπτικά «έδρασε σαν χασάπης», κατά ομολογία των ίδιων των μελών της κι αυτό συνεχίζεται, δηλαδή η τρόικα και οι εδώ φερόμενοι υπάλληλοί της εξακολουθούν να πετσοκόβουν την κοινωνία. Όσοι νομίζουν πως θα γλιτώσουν μένοντας υποτελείς στους κλεπτοκράτες μάλλον θα διαψευτούν.

Η πλήρης καταστροφή της κοινωνικής συνοχής είναι ο φερόμενος στόχος της ασκούμενης κοινωνικοοικονομικής πολιτικής. Η πολιτεία διαχειρίζεται το δημόσιο συμφέρον σε βάρος των πολιτών. Δανείζεται με αδιαφανείς διαδικασίες δισεκατομμύρια ευρώ. Κάποτε όμως λήγει η εποχή της ατιμωρησίας.

«Στην Ελλάδα έγινε πραξικόπημα και η χώρα παραδόθηκε άνευ όρων σε καρτέλ οικονομικών συμφερόντων, σε συμφέροντα τρίτων χωρών και αποτελεί ταυτόχρονα το μέγιστο «πείραμα» της νέας τάξης πραγμάτων για την απόλυτη κατοχή μιας χώρας χωρίς να προηγηθεί πόλεμος.» Γιώργος Κασιμάτης**

Μεγάλη μερίδα των πολιτών αδυνατεί να αντιταχθεί έμπρακτα στην επίθεση που δέχεται και είτε κάνει την αδιάφορη είτε μιμείται στο βαθμό που μπορεί την απάνθρωπη πρακτική της κλεπτοκρατίας που επιχειρεί να λυγίσει την κοινωνία. Παρά τα εμπόδια γίνονται τιτάνιες ατομικές και συλλογικές προσπάθεις για να γίνει η κάθαρση της κλεπτοκρατίας και να γυρίσει ο τροχός. Υπάρχουν αποτελέσματα, τα οποία δεν θα τα μάθετε αν δεν τα ψάξετε, γιατί μαζί με την καταστροφή πάει και το κουκούλωμα.

«Αν θάψετε την αλήθεια κάτω από τη γη, διογκώνεται εκεί μέσα και συλλέγει τέτοια εκρηκτική δύναμη, ώστε την ημέρα που ξεσπά παρασύρει τα πάντα μπροστά της». Εμίλ Ζολά***

Χωρίς ρουσφέτι, χωρίς χρέος

Η αδιαφορία και η συναίνεση στην παρούσα καταστροφική και αντισυνταγματική πολιτική που ακολουθείται έχουν τέραστιο μερίδιο ευθύνης στην υποθήκευση του μέλλοντος της ελληνικής κοινωνίας. Μάλλον δεν χρειάζεται να είστε δουλοπρεπής για να υπάρχετε. Ίσως δεν χρειάζεστε μέσο για να προχωρήσετε, γιατί το μέσο είστε εσείς. Είναι προφανές πως όταν το πλοίο μπάζει νερά μεσοπέλαγα, σε όποιο επίπεδο κι αν βρίσκεστε αργά η γρήγορα θα βρεθείτε στο νερό.

Ο αγώνας για μια δίκαιη και υγιή κοινωνία είναι δημιουργικός και διαρκής· είναι όμως δύσκολος όπως κάθε τι γόνιμο. Βασικό εργαλείο είναι το Σύνταγμα. Ο καθένας μπορεί να κάνει αυτό που κάνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το δημόσιο συμφέρον είναι αυτό που στην πραγματικότητα μας ενώνει. Το κοινό καλό είναι και δικό σας καλό. Χωρίς ρουσφέτι, χωρίς χρέος. Όχι στη κλεπτοκρατία. Ναι στην κινητοποίηση για μια αξιοπρεπή ζωή.

Χρίστος Καλλίτσης

¹ Από το βιβλίο «ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΑΡΚΟ ΝΑ ΗΤΑΝ … οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα » του Μανώλη Γλέζου, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη, 2012

²Ιμανουέλ Βαρλερστάιν, καθηγητής κοινωνιολογίας, συνέντευξη στον Τάσο Τσακίρογλου, “Εφημερίδα των Συντακτών”, 23-03-14

³ Έρευνα: «Εισόδημα – Δαπάνες Νοικοκυριών» του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων – Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας (ΙΜΕ – ΓΣΕΒΕΕ). Συμπέρασμα: «Τα ελληνικά νοικοκυριά δεν θα αντέξουν άλλες επιβαρύνσεις», 23-1-2014

*«Το σώσιμο των τραπεζών είναι ο κύριος σκοπός των δανείων της Ελλάδας, επίσης το οικονομικό όφελος των δανειστών αφού επίσημα έχουν δηλώσει ότι μόνο η Γερμανία έχει κερδίσει στα τρία χρόνια οικονομικής κρίσης περισσότερα από 60 δις ευρώ, καθώς και η υποταγή των λαών, τόσο σε οικονομικό όσο και εργασιακό, φορολογικό επίπεδο με αποκορύφωμα το φακέλωμα και την καταγραφή όλων των δραστηριοτήτων για δήθεν φορολογικούς σκοπούς». «Αφιέρωμα για τα 238 δις ευρώ που δόθηκαν στις τράπεζες (2008-2012)» http://justiceforgreece.wordpress.com – 18 Νοεμβρίου 2012

** Από το άρθρο με τίτλο: «Γ. Κασιμάτης: «Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα», 4 Οκτωβρίου 2014, http://www.koutipandoras.gr

*** Από το «Κατηγορώ» του Εμίλ Ζολά, 1898, το απόσπασμα αναφέρεται στο «ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΑΡΚΟ ΝΑ ΗΤΑΝ … οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα » του Μανώλη Γλέζου.

Συμπληρωματικές πηγές:

α). «Χασάπης η τρόικα», σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις επιπτώσεις της τρόικας στην ελληνική κοινωνία, εφημερίδα «Έθνος», ηλεκτρονική έκδοση 13-2-2014.

β) «Η τρόικα παραβιάζει τ’ ανθρώπινα δικαιώματα» σύμφωνα με έκθεση του καθηγητή Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Βρέμης Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο. Μεταξύ άλλων επισημαίνεται: «ότι με την επιβολή μειώσεων στους μισθούς η τρόικα παραβίασε το θεμελιώδες δικαίωμα ελεύθερης διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού, ενώ με την επιβολή διαφόρων άλλων δεσμεύσεων στην Ελλάδα παραβίασε τ’ ανθρώπινα δικαιώματα για εργασία, στέγη, κοινωνική ασφάλεια και ιδιοκτησία.», 4 Φεβρουαρίου 2014

γ). «Πιστεύω ακράδαντα, επίσης, ότι (σ.σ. στην περίπτωση της Ελλάδας) δεν υπήρχε καμία δικαιολογία για την παραβίαση του Ευρωπαϊκού Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες και ακόμη και τις βασικές δημοκρατικές αρχές στις οποίες βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση από τότε που ιδρύθηκε.» Λίεμ Χοάνγκ Νγκοκ Γάλλος ευρωβουλευτής, ο οποίος συμμετέχει στην επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ερευνά το ρόλο της τρόικας. 3 Φεβρουαρίου 2014, εφημερίδα «Αυγή»

δ). «Η ελευθερία του συνέρχεσθαι βάλλεται συνεχώς στην Ελλάδα. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν επανειλημμένα καταδικάσει την υπερβολική χρήση χημικών ουσιών ως μέσο διάλυσης κατά βάση ειρηνικών διαδηλώσεων, τις προληπτικές συλλήψεις και την υπερβολική χρήση βίας κατά των διαδηλωτών που έχει ως αποτέλεσμα, σε πολλές περιπτώσεις, σοβαρούς ή σχεδόν θανατηφόρους τραυματισμούς και μόνιμες αναπηρίες.»: από το αίτημα που έστειλαν είκοσι δύο συνδικάτα, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κινήματα από τέσσερις γωνιές της Ευρώπης προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να συντάξει αναφορά για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας στη χώρα που έχει την προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με βάση το άρθρο 7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 21 Ιανουαρίου 2014, βλέπετε: «Στο «εδώλιο» για τα ανθρώπινα δικαιώματα ο Σαμαράς» http://www.antigold.org

«Αλλάζουμε νοοτροπία» στην Αγορά του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Μια ταινία τεκμηρίωσης για τη δυνατότητα που έχουμε μέσα από την αλλαγή νοοτροπίας να καλυτερεύσουμε την καθημερινότητά μας.

 

Το χούφταλο


«Και η μάνα που έτρεμε μην πάθω τίποτα από μικρός πώς τώρα τό ‘βαλε σκοπό να με ξεκάνει;» Ντίνος Χριστιανόπουλος

«Το χούφταλο» είναι μια μικρή ταινία βασισμένη στο ομώνυμο ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου, η οποία εστιάζει σε μια συχνά αθέατη πλευρά της ενδοοικογενειακής βίας. Ο ποιητής με λίγες λέξεις περιγράφει πως η μητέρα μπορεί να μετατραπεί σε εχθρός του παιδιού της.

Ο πολίτης νοιάζεται

Η ελληνική πολιτεία μέσα στα τέσσερα τελευταία χρόνια ανέτρεψε τους σχεδιασμούς και του πιο υγιώς σκεπτόμενου και ενεργού ανθρώπου – πολίτη. Στο σκέλος το οικονομικό ισχύουν πλέον σχεδόν τα αντίθετα από αυτά που θα έπρεπε για να μπορέσει να ορθοποδήσει η κοινωνία.

Δεν υπάρχουν μισθωτές δουλειές (το επίσημο ποσοστό ανεργίας είναι 29%), κλείνουν οι επιχειρήσεις κατά χιλιάδες ενώ οι δαπάνες επιβίωσης αυξάνουν κατακόρυφα με πρώτη στη σειρά τη φορολογία.

Μέσα σε αυτό το άθλιο επαγγελματικά τοπίο καλούμαστε να πληρώσουμε φόρους χιλιάδων ευρώ για έσοδα που δεν είχαμε. Μήπως πρόκειται για άδικους και παράνομους φόρους;

Το δικαίωμα στην εργασία προσβάλλεται από την πολιτεία όπως και το δικαίωμα στη φορολόγηση βάσει της οικονομικής δυνατότητας του πολίτη.

Στο ζήτημα άλλων συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του πολίτη όπως: παιδεία, υγεία, οικογένεια επιχειρείται από την πολιτεία μια ραγδαία συρρίκνωση.

Από την άλλη μεριά με τις αποφάσεις της πολιτείας ανθούν οι μαυραγορίτες και το λαθρεμπόριο ενώ ξεπουλιέται η ιστορία μας, λεηλατείται το φυσικό περιβάλλον και ό,τι πολύτιμο έχει στην κατοχή της η πολιτεία, ό,τι δηλαδή εννοούμε δημόσιο συμφέρον.

Πώς φτάσαμε εδώ; Ποιοί είναι υπαίτιοι γι’ αυτή την απότομη υποτίμηση των ζωών μας; Είναι πλέον η ώρα να καταργηθούν «νόμοι» όπως ο περί ευθύνης υπουργών, η βουλευτική ασυλία και ν’ ανακληθούν τα άδικα και πιθανότατα παράνομα φορολογικά μέτρα. Είναι η ώρα να δικαστούν οι υπαίτιοι της κρίσης και να καταργηθεί η ατιμωρησία των πολιτικών, των μεγαλοεργολάβων και των τραπεζιτών.

Το κουβάρι έχει αρχίσει να ξετυλίγεται. Ο αγώνας είναι διαρκής κι εξαρτάται από τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινωνικά συμβάντα. Πέρα από παρατάξεις και κόμματα, το θέμα δεν είναι ιδεολογικό. Δεν χωράει σε καμιά ανθρώπινη κοινωνία να έχει ως κυρίαρχη ιδεολογία της το κλέψιμο. Το αίτημα δικαιοσύνης είναι οικουμενικό και η ικανοποίησή του πρωταρχική για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας. Το βάρος δεν πέφτει μονάχα στους δικαστές αλλά σε όλους του πολίτες.

Όσο για τα ΜΜΕ είναι ανύπαρκτα, ενώ είναι τόσα πολλά σε αριθμό είναι ελάχιστα σε οντότητα. Κάποια στιγμή όταν θα σταματήσουν να ξεπουλιούνται θα είναι χρησιμότερα.

Όχι στο ξεπούλημα, όχι στην ηττοπάθεια. Ναι σε μια υγιή ανθρώπινη κοινωνία.

Για να προλάβουμε τα χειρότερα χρειάζεται να κινητοποιηθούμε και να κινητοποιούμαστε διαρκώς για το κοινό καλό. Μπορούμε να εκφράσουμε με πράξεις την πολιτική μας ενηληκίωση. Το Σύνταγμα είναι το εργαλείο και όποιον λογικό άνθρωπο και να ρωτήσεις γύρω σου: ο πολίτης που νοιάζεται, σου λέει πως είναι η λύση. Τί περιμένεις λοιπόν;

Χρίστος Καλλίτσης

Μπορείτε να διαβάστε:

ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤΕ*

ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ ΤΡΙΤΕΚΝΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

ΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ – ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ

Δίκαιη κοινωνία

Πρόταση: «Γίνε η αλλαγή που θες να δεις»

Σάββατο 30 Ιουλίου 2011, ώρα 04:00 τα ξημερώματα στην πλατεία Συντάγματος της Αθήνας τα ΜΑΤ και τα συνεργεία του δήμου ξήλωσαν βίαια τα αντίσκηνα των πολιτών που αντιπρότειναν και υλοποιούσαν για μήνες καθημερινές γενικές συνελεύσεις.

Σάββατο 21 Δεκεμβρίου του 2013 τα μεσάνυχτα (παραμονές Χριστουγέννων κι ενώ οι πολίτες υποφέρουμε-πεθαίνουμε από το κρύο) 152 βουλευτές ψήφισαν το νόμο για την άρση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Ένας νόμος μέσα στους τόσους άλλους σαν κι αυτόν, που έχουν συμβάλλει στο να βιώνουμε ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, και πιθανότατα μονάχα οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών τον θέλουν. Ίσως το 99,9% των πολιτών να είναι ενάντιο σε έναν τέτοιο νόμο, όπως και στο νέο νόμο για τη φορολογία των ακινήτων. Το πρώτο σε ψήφους κόμμα, το οποίο σήμερα αποφασίζει και διατάζει, έχει πάρει 33 βουλευτές δώρο από τον ενάντιο στην ισότητα της ψήφου ισχύοντα εκλογικό νόμο. Σύμφωνα με τη μαθηματική λογική οι έδρες της «Νέας Δημοκρατίας» (Ν.Δ.) στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 θα έπρεπε να είναι 96 αντί 129. Τουλάχιστον το 25% της εκλογικής δύναμης της Ν.Δ. είναι πλασματικό. Επομένως η παρούσα συγκυβέρνηση δέν εκπροσωπεί την πλειονότητα των πολιτών.

Η ύπουλη, αλαζονική, ιδιοτελής, τυραννική πολιτική συμπεριφορά αργά ή γρήγορα βρίσκεται παγιδευμένη στην ίδια την τρύπα που άνοιξε για να ρίξει τα θύματα της. Αυτός που συναινεί στο μαρασμό του διπλανού του είναι ήδη μαραμένος.

Έγινε ευρύτερα αντιληπτό και διατυπώθηκε από τους ίδιους τους κρατικούς αξιωματούχους και τους διεθνείς οικονομικούς παράγοντες πως οι νόμοι που ψηφίζονται κατά τα τελευταία χρόνια είναι άδικοι, συρρικνώνουν την οικονομία, το κοινωνικό κράτος, προκαλούν την εξαθλίωση του πολίτη. Πρόκειται για μια κατάσταση καταστροφής που θέλουν να μας επιβάλλουν για ιδιοτελείς και ανήθικους σκοπούς. Αν είμαστε σαν τον μέχρι την 21η Δεκεμβρίου 2013, βετεράνο βουλευτή του κόμματος που συγκυβερνά (Ν.Δ.) Β. Πολύδωρα και αντιστεκόμαστε θα μας διέγραφαν. Όποιος αντιστέκεται απειλείται και όποιος δεν αντιστέκεται επίσης.

Οι αντισυνταγματικοί νόμοι που ψηφίζονται τα τελευταία περίπου τέσσερα χρόνια μπορούν να καταργηθούν. Οι αγοραπωλησίες ακινήτων που έχουν γίνει σε τιμές μικρότερες των αντικειμενικών αξιών μπορούν να ακυρωθούν. Κάτι ανάλογο συνέβη μετά το τέλος της ναζιστικής κατοχής. Μπορούν επίσης ν’ ακυρωθούν οι αγοραπωλησίες δημόσιας κτήσης που έγιναν κατά τη διάρκεια συνταγματικών εκτροπών των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών.

Πρέπει συχνά να συνδιαλέγεσαι με το άδικο και να το δέχεσαι ως μια συνθήκη αναπόφευκτη αλλά διαπραγματεύσιμη. Στην Ελλάδα πιθανότατα για να βρεις το δίκιο σου καλείσαι να καταγγέλεις διαρκώς την αντισυνταγματικότητα των νόμων που κατά καιρούς ψηφίζονται.

Πληρώνουμε φόρους για έσοδα τα οποία δεν είχαμε. Αυτό ισχύει για τους φόρους ακίνητης περιουσίας, δηλαδή για το σπίτι που έχουμε για να μείνουμε. Ισχύει για το τέλος επιτηδεύματος, δηλαδή  για να ασκήσουμε ένα ελεύθερο επάγγελμα  πληρώνουμε € 1000,00 το χρόνο και τους υπόλοιπους φόρους. Κι αυτά σε μια εποχή που η ανεργία πλησιάζει το 30%, κλείνουν οι επιχειρήσεις η μία πίσω από την άλλη, ενώ πέφτουν κατακόρυφα οι αξίες των ακινήτων. Αν δεν έχουμε να πληρώσουμε αυτά τα γνωστά ως χαράτσια θα υποστούμε δήμευση της περιουσίας μας και φυλάκιση.

«Δεν μπορεί να ποινικοποιείται η αδυναμία καταβολής οφειλών. Δεν μπορεί να θεωρείται εγκληματίας κάποιος επειδή είναι φτωχός και δεν έχει να πληρώσει – πολλές φορές μάλιστα γιατί το κράτος του οφείλει – και να καταλήγει να έχει πλημμέλημα με τουλάχιστον τρία χρόνια φυλακή γιατί δεν μπορεί να πληρώσει. (…) Με τη φυλακή, ποιον θα σωφρονίσετε; Το πολύ-πολύ να τον αναγκάσετε να πηδήξει από κανένα μπαλκόνι.» Προκόπης Παυλόπουλος.¹ Ο βουλευτής της Ν.Δ.  πρότεινε επίσης: «να υπάρχει η δυνατότητα να παραχωρεί ο φορολογούμενος ένα ακίνητο στο κράτος, στην αντικειμενική του αξία, έναντι των οφειλών του και μελλοντικών οφειλών». Επομένως και προτάσεις υπάρχουν και λογική.

Στην Ελλάδα οι πολίτες είμαστε μάλλον δέκτες μιας ύπουλης επίθεσης από την ίδια την πολιτεία. Είμαστε στόχοι κατά συνέπεια ενός τυραννικού καθεστώτος κι έχουμε την υποχρέωση να σταθούμε στα πόδια μας και να φύγουμε από το στόχαστρο. Το να νομίζουμε πως η λύση είναι τα χαράτσια της κλεπτοκρατίας είναι σα να πιστεύουμε πως ανήκουμε στο 0,1% του παγκόσμιου πληθυσμού που μαζεύει το χρήμα.

Ελλάδα 2014, Χρίστος Καλλίτσης

Ελλάδα 2014, Χρίστος Καλλίτσης

Μπορούμε να κάνουμε τις καθημερινές μας δουλειές όσο γίνεται καλύτερα. Μπορούμε ν’ απαιτούμε την εφαρμογή του Συντάγματος.

Χρίστος Καλλίτσης 

——–

¹18 Δεκεμβρίου 2013, Ελληνικό Κοινοβούλιο, συζήτηση για τον ενιαίο φόρο ιδιοκτησίας ακινήτων. πηγή:

http://news247.gr/eidiseis/politiki/paylopoylos_h_forologia_sta_akinhta_odhgei_se_emmesh_dhmeysh.2560407.html

*«Γίνε η αλλαγή που θες να δεις»: επιγραφή σε πανό της πλατείας Συντάγματος, 2011.

Μπορείτε επίσης να διαβάστε:

Δίκαιη κοινωνία

Πρόταση για αποχώρηση των βουλευτών από το κοινοβούλιο, ενεργοποίηση του άρθρου 120 του Συντάγματος

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Για την απελευθέρωση της πλατείας Ελευθερίας στη Θεσσαλονίκη το 2014

Τα πεζοδρόμια, οι πεζόδρομοι, οι πλατείες που έχει η πόλη της Θεσσαλονίκης στο ιστορικό της κέντρο καταστρέφονται από τα μηχανάκια και τ’ αυτοκίνητα που τα παραβιάζουν. Την ίδια ώρα, συζητιέται η δαπάνη «7-8 εκατομμυρίων ευρώ» για την ανάπλαση της πλατείας Ελευθερίας.

pl-eleytherias-b-w-2

Μήπως το έργο που θα μπορούσε να δώσει νέα πνοή στην πόλη της Θεσσαλονίκης είναι το να προστατευτούν τα πεζοδρόμια, οι πεζόδρομοι και οι πλατείες από τα παράνομα ι.χ. (δίτροχα, τετράτροχα); Μήπως γι’ αυτό δεν χρειάζονται διαγωνισμοί και χρηματοδοτήσεις απλά η εφαρμογή του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας;

Μήπως η πλατεία Ελευθερίας αναβαθμίζεται απλά από τη στιγμή που φύγουν τ’ αυτοκίνητα από αυτή; Μήπως πρέπει να προστατευτούν τα πολύτιμα πλατάνια της; Μήπως δεν χρειάζεται υπόγειο πάρκινγκ σε μια πεζοδρομημένη περιοχή; Μήπως η δαπάνη (ίσως μικρότερη των € 4.000,00) για να τοποθετηθούν περιμετρικά στην πλατεία Ελευθερίας παγκάκια, να τοπθετηθούν δύο βρύσες … είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της αιματηρής λιτότητας που επιβάλλει το 2014 η πολιτεία στους πολίτες της Ελλάδας;  Mήπως έτσι θα μπορέσουμε να δούμε ένα φως στο τούνελ της υποβάθμισης της καθημερινότητας στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Εξάλλου η επιβεβλημένη από την πολιτεία λιτότητα δεν έχει συνάφεια με πολυδάπανα έργα.

Φιλόξενη είναι η πόλη που μπορείς να περπατήσεις στα πεζoδρόμιά της και να ξαποσταίνεις στις πλατείες της. Η παράδοση των πεζοδρομίων στους πεζούς είναι μάλλον προαπαιτούμενο για να σταθούμε κοινωνία και πολιτεία στα πόδια μας.

Είναι υπόλογη η πολιτεία επειδή ολοφάνερα αφήνει να καταστρέφονται τα πεζοδρόμια από τα παράνομα μηχανάκια και αυτοκίνητα που τα παραβιάζουν. Έτσι πλήττεται η κοινωνική συνοχή.

Όχι σε ακόμη ένα «μεγάλο έργο» (μεγαλομανία) που μεταξύ άλλων δεν έχουμε τα χρήματα να πληρώσουμε. Ναι στην άμεση επιστροφή της πλατείας Ελευθερίας στους πολίτες.

Χρίστος Καλλίτσης

Μπορείτε να διαβάστε σχετικά:

Ελεύθερη η πλατεία Ελευθερίας

ΤΡΟΠΟΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΣΟ ΤΩΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΩΝ

Καλώς ήλθατε στη Θεσσαλονίκη

Η ΛΟΓΙΚΗ¹

Μπορούν 15 λεπτά ανάγνωσης να είναι ευεργετικά για έναν άνθρωπο όσο ένας περίπατος στον καθαρό αέρα;

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων παραβιάζουν τη λαϊκή κυριαρχία και το άρθρο 1, παρ. 2 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο: «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία». Για παράδειγμα η συγκυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 παραβίασε την προγραμματική συμφωνία που υπέγραψε, ενώ ο πρωθυπουργός αθέτησε τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Ο εκλογικός νόμος που χαρίζει 50 βουλευτές (17% των ψήφων) στο πρώτο κόμμα επιπλέον αλλοιώνει τη λαϊκή βούληση. Τέλος η επιλογή των πολιτών αλλοιώνεται από τη χειραγώγηση των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης. Σχεδόν όλα τα προηγούμενα μπορούν να επανορθωθούν αρκεί να επιβληθούν οι κυρώσεις στους παραβάτες.

Οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται και το πρόβλημα φαίνεται να μεγεθύνεται. Γι’ αυτό οι κυβερνήσεις σκορπούν το φόβο, γι’ αυτό και για πολλά ακόμη πρέπει να λογοδοτήσουν. Ο φόβος ασκείται είτε μέσω της αστυνομικής αυθαιρεσίας είτε μέσω της οικονομικής εξαθλίωσης του πολίτη. Βλέπετε: χαράτσια (άδικοι φόροι-εισφορές), ανεργία, απολύσεις, ακρίβεια, υποβάθμιση της δημόσιας υγείας, της παιδείας, του περιβάλλοντος, υποβάθμιση της κοινωνικής ασφάλισης, έντονη μείωση επιδομάτων προς τρίτεκνους, πολύτεκνους και ανάπηρους, πτώση της αγοραστικής κίνησης. Η πολιτεία καταργεί σταδιακά τον κοινωνικό της χαρακτήρα.

Η πολιτεία επιτίθεται στους πολίτες. Η πολιτεία όμως χωρίς πολίτες δεν μπορεί να υπάρξει. Οι αποφάσεις της πολιτείας μάλλον πρέπει ν’ αλλάξουν κατεύθυνση. Όσοι αξιωματούχοι συνετέλεσαν στις λάθος αποφάσεις που έχουν παρθεί μέχρι σήμερα πρέπει να απολογηθούν στη δικαιοσύνη. Είτε από άγνοια είτε εσκεμμένα έχουν συμβάλλει στο να υποβαθμιστούν οι συνθήκες ζωής εκατομμυρίων πολιτών στην Ελλάδα στα τελευταία τρία χρόνια. Ενδεικτικό στοιχείο της υποβάθμισης της ζωής των πολιτών είναι οι 350.000 οικογένειες που ζουν δίχως ρεύμα. Στο ζήτημα της αδυναμίας πληρωμής του λογαριασμού του ρεύματος συνετέλεσε σε πολύ μεγάλο βαθμό η επιβολή του χαρατσιού (Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Επιφανειών), το οποίο εμπεριέχεται στο λογαριασμό του ρεύματος.

Όπου υπάρχει λογική δεν ευδοκιμούν η παραπλάνηση, οι εκβιασμοί και η εκδικητικότητα. Είναι μάλλον παράλογο το ότι φορτώνονται στους πολίτες υποχρεώσεις δανείων για δαπάνες που δεν κάναμε. Τα δάνεια για τα εξοπλιστικά προγράμματα είναι γνωστό πως σε πολλές περιπτώσεις έγιναν με αδιαφανείς διαδικασίες. Κάτι παρόμοιο συνέβη και με τα δάνεια για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004. Παραποίηση οικονομικών στοιχείων έγινε το 2001 για να μπούμε στην οικονομική και νομισματική ενοποίηση (ΟΝΕ). Παράνομες είναι οι συμβάσεις δανεισμού (μνημόνιο) που έγιναν το Μάιο του 2010.

Ο υποτιθέμενος εκπρόσωπος του πολίτη για τα κοινά ενεργεί συχνά με ιδιοτέλεια, παίρνει αποφάσεις που βλάπτουν το κοινό καλό. Βλέπετε το ξεπούλημα της δημόσιας κτήσης, βλέπετε «μεγάλα έργα». Μήπως η λαθεμένη στάθμιση των προτεραιοτήτων ενός κρατικού αξιωματούχου αποτελούν εκδήλωση απιστίας προς την αποστολή και τις υποχρεώσεις του;

Χρήματα για «ψωμί, παιδεία, ελευθερία»

Είναι σαν τη στάχτη στα μάτια το συχνό επιχείρημα των κρατικών αξιωματούχων πως τα χρήματα είναι της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για να δικαιολογηθούν σπατάλες για έργα πολυτελείας. Είναι η απόδειξη πως ενώ οι πολίτες έχουμε κλατάρει οικονομικά και δεν υπάρχει συχνά η δυνατότητα για να καλύψουμε τα έξοδα για το ρεύμα, οι κρατικοί αξιωματούχοι εξακολουθούν ν’ ασχολούνται με ζητήματα που απέχουν από την ικανοποίηση του κενού που βιώνουμε.

Υπάρχουν χρήματα λέει στα ευρωπαϊκά κονδύλια, τα οποία διοχετεύονται μέσω του Εθνικού Στρατηγικού Πλαίσιου Αναφοράς (ΕΣΠΑ). Συνήθως τα ΕΣΠΑ χρηματοδοτούν έργα δευτερεύουσας σημασίας όπως είναι για παράδειγμα η ανάπλαση της νέας παραλίας ή της πλατείας Ελευθερίας της Θεσσαλονίκης. Παράλληλα Ευρωπαϊκή Ένωση, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μας ζητούν γη και ύδωρ γιατί μας δανείζουν χρήματα για να τους πληρώσουμε αυτά που τους χρωστάμε. Μήπως μας εξαναγκάζουν σε δανεισμό; Είναι γνωστό για παράδειγμα πως η γερμανική οικονομία έχει ωφεληθεί από την οικονομική-ανθρωπιστική κρίση της Ελλάδας. Είναι γνωστό πως η Γερμανία μας χρωστά χρήματα από δάνειο που μας ανάγκασε να της δώσουμε, ενώ πολίτες στην Ελλάδα πέθαιναν στους δρόμους από το κρύο και την πείνα (κατοχικό δάνειο 1942).

Τί να τα κάνουμε τα χρήματα κάποιου που μας βιάζει, κάποιου που μας στερεί την ελευθερία, κάποιου που προσβάλλει διαρκώς την αξιοπρέπειά μας, κάποιου που μας λέει να τα ξοδέψουμε όχι για το φαγητό που μας λείπει, αλλά για καρναβαλίστικες στολές;

Αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα μπορούμε να υποθέσουμε πως οι δανειστές στοχεύουν στην ανθρωπιστική κρίση. Οι δανειστές μάλλον παραβιάζοντας τους νόμους κάνουν το χρήμα εργαλείο εκβιασμών.

Η αντίφαση της πολιτείας που δίνει σημασία στο πιάτο κι ας μην έχει φαγητό για να το γεμίσει αποβαίνει σε βάρος της λογικής επανόρθωσης της κοινωνίας και της οικονομίας στην Ελλάδα.

Μας δανείζουν χρήματα για να κλείσουμε σχολεία και νοσοκομεία ή για να ξεπουλήσουμε κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις π.χ. Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου (ΟΠΑΠ), Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ). Δημόσιες επιχειρήσεις με τεράστια ακίνητη περιουσία όπως είναι π.χ. ο Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδας (ΟΣΕ). Μήπως τα ΕΣΠΑ για παράδειγμα να χρηματοδοτήσουν τη βιωσιμότητα του ΟΣΕ για να μην ξεπουληθεί και να συνεχίσουν οι δημόσιες συγκοινωνίες ν’ ανήκουν στο δημόσιο; Το ξεπούλημα της δημόσιας κτήσης και των δημόσιων υπηρεσιών συγκρούεται με το Σύνταγμα.

Το Σύνταγμα² φτιάχτηκε για να κατοχυρώνει την ελευθερία μας. Στην παρούσα περίοδο η πλειονότητα των πολιτών έχουμε γίνει θύματα μιας πολιτείας που μας τυραννά μεταξύ άλλων απειλώντας το δικαίωμά μας στην εργασία, στη στέγη, στην τροφή, στην παιδεία, στην υγειονομική περίθαλψη.

Ο καθένας μας δίχως εκπρόσωπο μπορεί να απαιτεί τη λειτουργία της πολιτείας με βάση τη λογική και σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη που ορίζεται από το Σύνταγμα.

Ο αγώνας για δικαιοσύνη μπορεί να είναι γόνιμος. Πλήθος δικαστικών αποφάσεων, οι οποίες συνήθως μένουν στην αφάνεια, το αποδεικνύουν. Χρησιμοποιώντας δίκαια μέσα μπορούμε, παρά τα εμπόδια, να φέρνουμε δίκαια αποτελέσματα. Είμαστε δυό, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς πολίτες που απαιτούμε την εφαρμογή του Συντάγματος.

Εκκρεμεί η δικαίωσή της λελογισμένης απαίτησης για επαναφορά του επιδόματος στις τρίτεκνες οικογένειες στα επίπεδα που ήταν μέχρι το Νοέμβριο του 2012.

Χρίστος Καλλίτσης

¹Λογική: ακολουθία ιδεών, σκέψεων, γεγονότων με εσωτερική συνέπεια, συνάφεια (λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών).

²Σύνταγμα: ο θεμελιακός γραπτός νόμος ενός κράτους, που καθορίζει τη μορφή του πολιτεύματος και ρυθμίζει τους βασικούς κανόνες λειτουργίας του (λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής).

Αναγνώσεις:
«Οι παράνομες συμβάσεις δανεισμού της Ελλάδας» Γιώργος Κασιμάτης, εκδόσεις Λιβάνη, 2011.

Ο παραθεσμικός ρόλος της οικογένειας

«Μια μέρα ξαφνικά / η παλιά  πληγή / που έκρυβες τόσα χρόνια / βγάζει φως». Παύλος Παυλίδης¹

Οι εγκληματίες που απολογούνται στη Δικαιοσύνη έχουν συγγενείς με τους οποίους πιθανότατα δεν σχετίζονται. Υπάρχουν πολλοί απατεώνες που εξειδικεύονται στην ενδοοικογενειακή βία ή και εξαπάτηση. Φέρεται να είναι αυξανόμενος ο αριθμός των κρουσμάτων που καταγγέλονται, ενώ από το 2008 έχει διατυπωθεί από τη βουλεύτρια Έλενα Κουντουρά η ανάγκη να λειτουργήσει ειδικό οικογενειακό δικαστήριο.

Παραβιάζονται δικαιώματα, ελευθερίες, οικονομικές συμφωνίες και δεσμεύνται περιουσιακά στοιχεία πολλών ανθρώπων από συγγενείς τους που τους εξαπατούν με ύπουλες μεθόδους. Δημιουργούνται πλασματικές ενδοοικογενειακές πλειοψηφίες, οι οποίες καταργούν την ισότητα μεταξύ των μελών μιας οικογένειας και συμμετέχουν σ’ ένα ενδοοικογενειακό  πλιάτσικο.

Οι θύτες συγγενείς ομαδοποιούνται κάτω από έναν αρχηγό και τιμωρούν το θύμα, συγγενικό τους πρόσωπο, σαν να ήταν δικαστές. Έτσι η οικογένεια αποκτά ρόλο παραθεσμικό. Οι «ποινές» είναι συνήθως ψυχολογική και σωματική βία και οικονομικός στραγγαλισμός μέχρι τελικής υποταγής – πτώσης του θύματος.

Ο συγγενής θύτης, ο οποίος συκοφαντεί, εκβιάζει, απειλεί, εξαπατά συγγενή του έχει επιπλέον ευθύνη γιατί καταπατά τη συνθήκη αλληλοβοήθειας, η οποία διέπει το θεσμό της οικογένειας.

«Οι σχέσεις κακοποίησης (σ.σ. ενδοοικογενειακής) ακολουθούν συνήθως κάποια βήματα, όλα ξεκινούν με μικρές πράξεις συναισθηματικής και ψυχολογικής βίας, ανεπαίσθητα βήματα αποκλεισμού του ανθρώπου από φίλους, οικογένεια, πλαίσιο στήριξης, κλιμάκωση της συναισθηματικής και ψυχολογικής βίας και, τέλος σωματική βία».*

Όλοι γεννηθήκαμε για να είμαστε ελεύθεροι. Την ελευθερία μας απαιτούμε και πιθανότατα μπορούμε να την έχουμε όσο την διεκδικούμε.

Δικαιοσύνη

«Μην αφήνεις αυτό που σε τρώει να χορτάσει»**

Η άσκηση ψυχολογικής βίας και η εξαπάτηση μεταξύ συγγενών είναι ζητήματα που σπάνια θίγονται αλλά είναι περισσότερο συχνά απ’ όσο νομίζουμε. Μπορούν να περιοριστούν και έτσι ο πολιτισμός και η κοινωνική ευημερία να εδραιωθούν. «Η επιθετικότητα που κρύβεται πίσω από τη βία, είναι μια ευρεία έννοια που περιλαμβάνει μια πλατιά γκάμα εκδηλώσεων που μπορεί να ξεκινούν από τη λεκτική προσβολή και να φτάνουν μέχρι και τη δολοφονία».² «Το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας είναι ένα εν κρυπτώ έγκλημα».*** Απαιτείται μηδενική ανοχή σε όσους ασκούν ενδοοικογενειακή βία.

Δικαίωση το θύμα ενδοοικογενειακής βίας βρίσκει πιθανότατα μέσα από διαρκή αγώνα. Όταν αγωνίζεσαι, έχεις σχεδόν πάντα δίπλα σου συναγωνιστές. Υπάρχουν συνάνθρωποι, υπάρχουν πολλά θύματα ενδοοικογενειακής βίας που προσπαθούν να βρουν το δίκιο τους και το πετυχαίνουν.

Το να βρεθείς αντιμέτωπος με συγγενείς που ενεργούν εναντίον σου είναι μια δυσάρεστη πραγματικότητα, την οποία οφείλεις να ανατρέψεις. Τα προβλήματα που εντοπίζονται λύνονται. Δύσκολο μεν, εφικτό δε.

Χρίστος Καλλίτσης

¹τραγούδι «Άσε με εδώ», δίσκος «Ιστορίες που ίσως έχουν συμβεί», των Παύλου Παυλίδη & B-movies, Inner Ear Records, 2013
² Λίνα Νικολαΐδου, Ψυχολόγος, http://www.lnikolaidou.gr
*  50ft querrie – http://kamenasoutien.com, από το κείμενο με τίτλο «Βία: γενικά και προσωπικά», 2013
** Επιγραφή στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, 2011.
*** Ομιλία-άρθρο της βουλεύτριας Έλενας Κουντουρά με θέμα την ενδοοικογενειακή βία και την αντιμετώπισή της, 2008. Πηγή: ιστοσελίδα http://www.elenakountoura.gr

Αλλάζουμε νοοτροπία

«ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ»

Μια ταινία τεκμηρίωσης για τη δυνατότητα που έχουμε μέσα από την αλλαγή νοοτροπίας να καλυτερεύσουμε την καθημερινότητά μας.

Ο φιλόλογος Γιάννης Παπαθανασίου μιλάει για την εμπειρία του μέσα από το παράδειγμα της καθιστικής διαμαρτυρίας που πραγματοποίησε με τους μαθητές του στο 3ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης με σκοπό τη μη παραβίαση των πεζοδρομίων από μηχανάκια, το Μάιο του 2013.

Χρίστος Καλλίτσης
Documenda Films

Θεσσαλονίκη
2013
διάρκεια: 7’37»

Σχετικά:

«Τρόποι θεραπείας από τη νόσο των πεζοδρομίων»
http://www.documenda.gr/site.php?&file=news_view.xml&id=590

Κυβέρνηση μειοψηφίας

Πολλοί πολίτες έχουμε συνειδητοποιήσει πως ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή, για μια καλύτερη κοινωνία είναι διαρκής και καθημερινός (κινητοποιούμαστε). Σε αυτόν τον αγώνα δεν χωράει η βόλεψη, το ρουσφέτι και ο τομαρισμός. Από τον καθημερινό αγώνα για μια δίκαιη κοινωνία μπορεί να πηγάσει η ελπίδα, ειδικά όταν το φως αργεί πιολύ να φανεί.

Κατάργηση της ατιμωρησίας των διαπλεκόμενων

Είμαστε μάλλον περισσότεροι εμείς που θέλουμε την κάθαρση κι αυτή θα γίνει όταν καταργηθεί η ατιμωρησία. Γι’ αυτό υπάρχει τρόπος, ο οποίος αυτή τη στιγμή εφαρμόζεται σχεδόν αποκλειστικά στους «αδύναμους», στους απλούς πολίτες. Σημείο αναφοράς είναι η ομολογία ενοχής όποιου δήλωσε πως: «μαζί τα φάγαμε».

Εδώ και καιρό τιμωρούμαστε οι πολίτες γιατί υποτίθεται πως τα φάγαμε μαζί τους κι εκείνοι που δήλωσαν πως τα έφαγαν μένουν ατιμώρητοι, ζουν πλουσιοπάροχα και αποτελούν το κακό παράδειγμα ενάντιο στην ηθική υπόσταση μιας ολόκληρης κοινωνίας. Είναι το αρνητικό παράδειγμα στα θεμέλια της κοινωνικής προόδου, την οποία θα έπρεπε να πρεσβεύει η πολιτεία.

Το κυνηγητό που κάνει η πολιτεία, παραβιάζοντας το Σύνταγμα, με ιδιαίτερη έμφαση σε όσους αντιστέκονται χωρίς ιδιοτέλεια στα συμφέροντα, χρειάζεται να γίνει σε όσους καταχρώνται την εξουσία, την οποία έχουν συχνά αποκτήσει με αθέμιτα μέσα: χειραγωγώντας και παραπλανώντας την κοινή γνώμη. Η λειτουργία της πολιτείας φέρεται να έχει εκτραπεί επειδή δεν εκφράζει τους πολίτες, δεν τους προστατεύει και τηρεί ανήθικη στάση στα πράγματα. Η πολιτεία, σε πολλές περιπτώσεις αδικεί και έμμεσα εκβιάζει τους πολίτες. Με αυτό τον τρόπο προσπαθεί υποτίθεται να ξεπεράσει το πρόβλημα της κρίσης που η ίδια προκάλεσε και γι’ αυτό επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Να ανακληθούν τα καταστροφικά μέτρα

Συνηθίζεται όποιος είναι καλός στη δουλειά του είτε να συκοφαντείται είτε να οδηγείται εκτός επαγγέλματος γιατί επικρατεί το ρουσφέτι και λαμβάνονται διαδοχικά άδικα φορολογικά, ασφαλιστικά και λοιπά μέτρα. Ο λογαριασμός δεν βγαίνει θετικός κι αυτό συμβαίνει σε πάρα πολλά επαγγέλματα, όπως για παράδειγμα του δικηγόρου και του δημοσιογράφου. Μια τέτοια αντιοικονομική και αντικοινωνική πολιτική δεν μπορεί να διαρκέσει για πολύ. Τα ασταμάτητα «νέα μέτρα» είναι πλέον ολοφάνερο πως είναι καταστροφικά. Αν εξυπηρετούν κάποιον σκοπό είναι αυτόν της εκδίκησης σε όποιον αντιστέκεται και του διχασμού των πολιτών. Γι’ αυτό είναι αποτυχημένα και όλο και περισσότεροι πολίτες αγωνιζόμαστε για ν’ ανακληθούν.

Η παρούσα με αμφίβολη συνταγματικότητα διορισμένη κυβέρνηση (μειοψηφίας των πολιτών της Ελλάδας) είναι μια μικρή ομάδα πολιτικών που μεταξύ άλλων διαχειρίζεται τεράστια δάνεια και όλη την κινητή και ακίνητη δημόσια περιουσία. Οι συχνά παράνομες αποφάσεις (βλέπετε κλείσιμο δημόσιας τηλεόρασης, σχολείων, νοσοκομείων, οργανισμών) που παίρνει είναι αυτοκαταστροφικές. Η καταστροφική πορεία της μειοψηφικής κυβέρνησης όμως συμπαρασύρει την κοινωνία.

Η κοινωνία των ανθρώπων, προέκταση της οικογένειας είναι αυτοπροστατευτική και το βλέπουμε στα αναρίθμητα κινήματα πολιτών. Αυτά τα  κινήματα συνήθως συκοφαντούνται και διώκονται από την πολιτεία. Επίσης αυτά τα κινήματα επιχειρείται να χειραγωγηθούν από παρατάξεις και κόμματα. Η μάχη για ακόμη μια φορά είναι σαν του Δαυίδ με τον Γολιάθ.

Η παρούσα κυβέρνηση (συγκυβέρνηση) στηρίζεται σ’ έναν άδικο εκλογικό νόμο που δίνει δώρο (ρουσφέτι) 50 βουλευτές στο πρώτο κόμμα (το 1/6 των μελών του κοινοβουλίου) και στο 60% του εκλογικού σώματος, λόγω της αποχής. Τέλος είναι μια κυβέρνηση, η οποία έχει παραβιάσει την προγραμματική συμφωνία και τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. «Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.» (Ελλ. Σύνταγμα, άρθρο 120, § 3)

Αντί να περιμένουμε τα χειρότερα μπορούμε μάλλον να αγωνιστούμε για να προκαλέσουμε τα καλύτερα. Έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στο άδικο και στο δίκαιο.

Τήρηση του άρθρου 120 από τα μέλη του κοινοβουλίου

Σχεδόν το σύνολο των μελών του κοινοβουλίου συμπεριφέρονται αλαζονικά και στην πράξη παρατηρούν την επίθεση που δέχεται η κοινωνία από τις αποφάσεις μιας κυβέρνησης μειοψηφίας. Παραβιάζεται συστηματικά το Σύνταγμα και ο κανονισμός της Βουλής. Ενώ τα μέλη του κοινοβουλίου το καταγγέλουν, συνεχίζουν να συμμετέχουν σε αυτό. Ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός πως παρότι οι συνάδελφοί τους διαπράττουν κραυγαλέες παρανομίες εκείνοι παραμένουν στις θέσεις τους, σα να βρίσκονται σε επετηρίδα.

Επίθεση για Δικαιοσύνη

Το αίτημα των μελών του κοινοβουλίου που δεν συμφωνούν με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου κ.λπ. μάλλον δεν θα έπρεπε να είναι εκλογές, αλλά ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Αντί να ζητούν από τους πολίτες να ξεσηκωθούν μάλλον θα έπρεπε οι ίδιοι να το κάνουν, όσο δεν το κάνουν παραμένουν υποτελείς και οι πολίτες δεν τους εμπιστευόμαστε.

Πώς να γίνει η κάθαρση της κλεπτοκρατίας; Πώς να σταματήσει η ατιμωρησία των κλεπτοκρατών; Απαντήσεις όπως «έτσι γίνεται από παλιά», «είναι πολλά τα λεφτά» κ.λπ. δείχνουν μάλλον την ηττοπάθεια όσων τις επικαλούνται. Η απαισιοδοξία συχνά πηγάζει από την αδυναμία αυτού που την εκφράζει να είναι συνεπής σε βασικές αξίες ή και από την μη συμμετοχή του στην κινητοποίηση για την απελευθέρωση από ένα χρέος που δεν είναι δικό του. Χρειάζονται πολλά κουράγια. Οι επιπτώσεις της καταστροφής που γίνεται στα θεμέλια της κοινωνίας και του περιβάλλοντος στην Ελλάδα σήμερα φτάνουν στο σημείο του μη αναστρέψιμου.

Όποιος δεν καταλαβαίνει το πρόβλημα της ατιμωρησίας και της κοινωνικής αδικίας που ορθώνεται μπροστά του μάλλον το κάνει είτε γιατί φοβάται («άμα φοβάσαι σκάσε»*) είτε γιατί έχει παραμυθιαστεί πως είναι βολεμένος είτε γιατί μετέχει στο μεγάλο φαγοπότι είτε λόγω άγνοιας επειδή είναι θύμα παραπληροφόρησης.

Στους πολίτες πέφτει το φορτίο για να αποδείξουμε πως δεν είμαστε απλά νούμερα για ξεπούλημα: «Αλληλεγγύη, Αξιοπρέπεια, Επίθεση» για την Ελευθερία, ανεξάρτητα από κόμματα και παρατάξεις. Τα επιτυχημένα κινήματα τις περισσότερες φορές έχουν μέλη που είναι απελευθερωμένα από τα κομματικά πλαίσια. Κινητοποιούμαστε για έναν σκοπό που είναι έξω από μας, εντάσσεται στους χώρους της παιδείας, της υγείας, του περιβάλλοντος. Αγωνιζόμαστε για τη διάσωση της αξιοπρέπειάς μας. Εμείς αλλάζουμε.

Στην παρούσα περίοδο για την Ελλάδα τα προβλήματα ξεκινούν από την ατιμωρησία των διαπλεκόμενων. Η ατιμωρησία έχει ως επακόλουθο το να να διαιωνίζεται μια κατάσταση που καθιστά τους πολίτες υποτελείς. Μάλλον τα κόμματα είναι υπαίτια για την όξυνση του προβλήματος που υπάρχει στη λειτουργία της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα και το οποίο έχει ως επακόλουθο την ατιμωρησία.

Το παραμύθι της διαπραγμάτευσης με αυτούς που έχουν εκφράσει με τον πιο πρόδηλο τρόπο τις διχαστικές και εκδικητικές τους προθέσεις όσο δεν τελειώνει τόσο θα συνεχίζεται το μαρτύριο της κοινωνίας των ανθρώπων στην Ελλάδα. Μόνη μας ελπίδα η διαρκής κινητοποίηση για την εφαρμογή της Δικαιοσύνης, χωρίς ηγέτες.

Χρίστος Καλλίτσης

* Από την παράσταση «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας» των Σωτήρη Καλυβάτση και Στέλιου Κάτσαρη.

Σχετικά:

Η ώρα της κρίσης

ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ ΤΡΙΤΕΚΝΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

«ΚΡΙΣΗ»

Για την εφαρμογή του Συντάγματος

Για να υπάρξει ένα τέλος σε αυτή την κοινωνικοοικονομική κατρακύλα που βιώνουμε στην Ελλάδα σήμερα, χρειάζεται μάλλον η Δικαιοσύνη να ορθώσει το ανάστημά της, να σταθεί στο ύψος της. Για να συμβεί αυτό, εδώ και καιρό πολλοί πολίτες απ’ όλους τους κλάδους των επαγγελμάτων αγωνίζονται καταθέτοντας μηνήσεις, αιτήσεις ακύρωσης, προσφυγές, αναφορές, δημοσιεύοντας ζητήματα σχετικά, διαδηλώνοντας σχεδόν ασταμάτητα από το 2008 και μετά. Ένα από τα κυρίαρχα αιτήματα των πολιτών είναι: «Ισότητα, Δικαιοσύνη, Αξιοπρέπεια».

Οι παραβιάσεις του Συντάγματος από τις αποφάσεις που υπογράφουν τα μέλη του κοινοβουλίου και όχι μόνο είναι αμέτρητες και οι συνέπειες αυτών των παραβιάσεων έχουν ως κορυφαίο εγκληματικό επακόλουθο τις χιλιάδες των αυτοκτονιών (περίπου 4.000 από το 2010 και μετά).

Για να ζούμε σε ανθρώπινη κοινωνία χρειάζεται να υπάρχει δικαιοσύνη. Η τρικοματική κυβέρνηση (πλέον δικομματική) έχει παραβιάσει την προγραμματική συμφωνία και γι’ αυτό το Σύνταγμα (άρθρο 1, παρ. 2), την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία οι αυτοκτονίες* διπλασιάστηκαν μέσα σε ένα χρόνο από το 2011 στο 2012, ενώ το 2011 είχαν παρουσιάσει ρεκόρ πεντηκονταετίας, και αφορούν κυρίως νέους ανθρώπους.

Ποιός θα μας σώσει από τους «σωτήρες»;

Για να υπάρξει ανθρώπινη ανάπτυξη χρειάζεται να μετριαστεί το άδικο και για να συμβεί αυτό ο μόνος ίσως σίγουρος τρόπος είναι να γίνει κάθαρση. Η δικαιοσύνη κατά συνέπεια χρειάζεται να λειτουργήσει με αποδοτικούς ρυθμούς για την κάθαρση της κλεπτοκρατίας. Όλοι οι πολίτες σύμφωνα με την αρχή της ισονομίας είμαστε ίσοι απέναντι στους νόμους.

Είναι γεγονός πως κατά τα τελευταία χρόνια έχουν διαπιστωθεί πολλές απάτες πολιτικών προσώπων, οι οποίες όμως κατά ένα περίεργο τρόπο ακόμη δεν έχουν εξυχνιαστεί από τη δικαιοσύνη και δεν έχουν αποδωθεί οι ευθύνες στους υπαίτιους της απαξίωσης της λειτουργίας του Κοινοβουλίου και της σχεδόν συστηματικής παραβίασης του Συντάγματος. Επακόλουθο της ατιμωρησίας είναι η συνέχιση των παράνομων ενεργειών και των παραβιάσεων του Συντάγματος.

«Είναι νομικός παραλογισμός να πιστεύει κανείς ότι το Σύνταγμα και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών απαλλάσσουν επίορκους υπουργούς.» Ανδρέας Δημητρόπουλος, περιοδικό HOTDOC, 13 Ιουνίου 2013.

Επιτροπές νομικού ελέγχου

Μπορούν να συσταθούν επιτροπές νομικού ελέγχου, οι οποίες να επανεξετάσουν τα θέματα των εξεταστικών επιτροπών και των δικογραφιών που έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή από τον Άρειο Πάγο από τότε που ψηφίστηκε ο περίφημος νόμος περί «ευθύνης υπουργών» (2003). Μέλη των επιτροπών νομικού ελέγχου μπορούν να είναι πολίτες σε συνεργασία με δικηγόρους, οι οποίοι να είναι κληρωτοί όπως συμβαίνει κατά τη διενέργεια εκλογών με τις εφορευτικές επιτροπές.

Μεσίες δεν υπάρχουν, οι πολίτες χρειάζεται να συμμετέχουμε διαρκώς στα κοινωνικά συμβάντα. Οι υποτιθέμενοι μεσίες θα προσαρμοστούν στην πραγματικότητα μονάχα αν εμείς τους προσγειώσουμε.
Χρίστος Καλλίτσης

* «Δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνεργοι ή όλοι οι άστεγοι αυτοκτονούν, αλλά η οικονομική κρίση και η έλλειψη προοπτικής και ελπίδας για το μέλλον ενεργοποιεί το έλλειμμα ανθεκτικότητας του καθένα και ενεργοποιεί και αυτοκαταστροφικούς μηχανισμούς σαν μοιραίο μέσο επίλυσης αυτής της αντίφασης», τονίζει ο επιστημονικός διευθυντής της Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ) Στέλιος Στυλιανίδης. Πηγή: http://www.iatropedia.gr/articles/read/4158

Η αναβίωση της πόλης της Θεσσαλονίκης

ΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ & ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ

Αποφάσεις της διοίκησης προσβάλλονται στα αρμόδια ακυρωτικά δικαστήρια και για τους νόμιμους λόγους συχνά ακυρώνονται. Ένα τέτοιο παράδειγμα ήταν η ακύρωση της απόφασης του υφυπουργού πολιτισμού για κατάχωση του μεγαλύτερου τμήματος της αρχαίας ρωμαϊκής οδού, η οποία ανακαλύφθηκε στο κέντρο της πόλης της Βέροιας το 2005 (3912/2007 ΣτΕ). Η ανάδειξη των αρχαιοτήτων κρίθηκε αναγκαία σύμφωνα με τους αρμόδιους τοπικούς φορείς, τους επιστήμονες και τους πολίτες.

Τόσο η κατάχωση όσο και η μεταφορά ενός αρχαιολογικού χώρου έρχονται ενάντια στην προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η κατασκευή του υπόγειου τρένου της Θεσσαλονίκης είναι πολυδάπανη, έχει συντελέσει στη μείωση της εμπορικής κίνησης της πόλης και συνεχίζει να κοστίζει κάθε μέρα επιδεινώνοντας την ποιότητα ζωής της Θεσσαλονίκης. Το «έργο» εδώ και χρόνια (από το 2006) συμβάλλει στη μόλυνση της ατμόσφαιρας και στερεί από το ιστορικό κέντρο της πόλης ελεύθερους χώρους ζωτικής σημασίας (πλατεία Βαρδαρίου, πλατεία Αχειροποίητου, περιοχή βιβλιοθήκης και λέσχης Α.Π.Θ. κ.λπ.). Το «έργο» φέρεται να συμβάλλει στην εξαφάνιση ανεκτίμητων τεκμηρίων της ιστορίας της Θεσσαλονίκης, παρότι εδώ και χρόνια (από το 1999) οι εισηγήσεις των αρμόδιων εφορειών αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού τα επισημαίνουν.

Λύση του κυκλοφοριακού προβλήματος

Η λειτουργία του υπόγειου τρένου στη Θεσσαλονίκη δεν θα λύσει το κυκλοφοριακό πρόβλημα.

Στην Ελλάδα είμαστε αντιμέτωποι με την πτώχευση εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια (βλέπετε διαφθορά, κοινωνική εξαθλίωση, υποσιτισμός, μετανάστευση, αυτοκτονίες), είναι μάλλον περίεργο το πως ακόμη σήμερα συζητάμε για τη συνέχιση αυτού του πολυδάπανου «έργου».Η προχειρότητα της κατασκευής του γίνεται εμφανής και από τα τροχαία εγκλήματα που έχει προκαλέσει.

Το υπό κατασκευή υπόγειο τρένο της Θεσσαλονίκης μάλλον δεν έχει σχέση με την οικονομική μας κατάσταση, με την ιστορία μας αλλά ούτε και με τον κατεπείγοντα τρόπο που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης της Θεσσαλονίκης. Μάλλον για λόγους υγείας απαιτείται να εφαρμοστεί άμεσα ένας πιο ήπιος τρόπος επίλυσης του κυκλοφοριακού προβλήματος.

Πέρα από το υπόγειο τρένο η προτεραιότητα άσκοπα, δίνεται στο ι.χ., το οποίο είναι δαπανηρό, ενεργοβόρο, μολύνει το περιβάλλον και προκαλεί θανατηφόρα δυστυχήματα (εγκλήματα). Οι περισσότερες οικογένειες στην Ελλάδα έχουμε κάποιο συγγενή μας που έχασε τη ζωή του στο δρόμο.

Μήπως τα ι.χ. επιβάλλονται με βίαιο τρόπο χωρίς να εξυπηρετούν το κοινό συμφέρον αλλά ούτε και τη βούληση της πλειονότητας των πολιτών; Μήπως ένα μεγάλο ποσοστό (περίπου 40%) των ι.χ. στους δρόμους της Θεσσαλονίκης κινείται άσκοπα; Μήπως μπορούμε να απεξαρτηθούμε από τη χρήση του ι.χ.; Υπάρχουν άλλοι οικονομικότεροι και πιο γρήγορα υλοποιήσιμοι τρόποι για την αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος της Θεσσαλονίκης. Βλέπετε για παράδειγμα: άμεση ενίσχυση της λεωφορειακής συγκοινωνίας, του ποδηλάτου και της πεζής μετακίνησης.

Η είσοδος του Παπάφειου ορφανοτροφείου το 2009, Χρίστος Καλλίτσης

Η είσοδος του Παπάφειου ορφανοτροφείου το 2009, Χρίστος Καλλίτσης

Η πόλη υποφέρει για να γίνει το υπόγειο τρένο

Οι καθυστερήσεις υλοποίησης του «έργου» είναι ήδη σοβαρές. Φερόμενες αιτίες διαρκούς καθυστέρησής του είναι ο κακός σχεδιασμός και η έλλειψη χρημάτων. Το «έργο» όταν τεθεί σε λειτουργία θα είναι υπερβολικού κόστους και πιθανότατα θα χρειάζεται επιδότηση για να λειτουργεί. Είναι άξιο προσοχής πως οι δημοτικές διοικήσεις που προώθησαν την υλοποίηση αυτού του «έργου» είναι υπόλογες στη δικαιοσύνη, αν και για άλλες παραβάσεις.

Να γίνουν επισκέψιμοι για τους πολίτες οι χώροι των ανασκαφών

Η πρόταση είναι να γίνουν επισκέψιμοι οι χώροι που ανασκάφηκαν, ώστε οι πολίτες και οι επισκέπτες να γνωρίσουμε τη ρωμαϊκή-βυζαντινή ιστορία της Θεσσαλονίκης. Είναι προνόμιο των καιρών, στην υπό οικονομική και ηθική παρακμή Ελλάδα, να υπάρχουν νέα ιστορικά τεκμήρια για να αναδείξουμε.

Μπορεί να τροποποιηθεί η απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) για μεταφορά των μνημείων από την περιοχή της οδού Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη.Ήδη σημαντικά ευρήματα στην περιοχή του συντριβανίου, στην περιοχή της οδού Αγίας Σοφίας δεν τα έχουμε ακόμη γνωρίσει οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης.

Μπορεί μάλλον να είναι ιδιαίτερα επιτυχής (βλέπετε τουρισμός) η ένταξη του πολύ καλά διατηρημένου δρόμου που βρέθηκε στην ανασκαφή της οδού Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη στο σύγχρονο ιστό της πόλης. Η πόλη της Θεσσαλονίκης έχει ανάγκη από αύξηση επισκεψιμότητας. Από τα διδάγματα της κοινής πείρας συνάγεται το συμπέρασμα πως τα ευρήματα της ανασκαφής επί της οδού Βενιζέλου είναι τέτοιας σημασίας που μπορούν να προσελκύσουν κόσμο. Όπως είχε συμβεί με την ανασκαφή της Βεργίνας για παράδειγμα.

Από τη δουλοπρέπεια στην αξιοπρέπεια

Μήπως η ανάγκη άμεσης αλλαγής προσανατολισμού προς πιο ήπιες και σεμνές οικονομικά λύσεις των ζητημάτων της πόλης είναι επιτακτική για να ζήσουμε καλύτερες μέρες στη Θεσσαλονίκη;

Αν υποθέσουμε πως η ιστορία της Θεσσαλονίκης την κάνει ελκυστική για τους πιθανούς επισκέπτες της τότε η δυνατότητα επισκεψιμότητας των αρχαιοτήτων της αναβαθμίζει την ιστορική της ταυτότητα και την κατάταξή της στο χάρτη των σημαντικών ευρωπαϊκών πόλεων. Μπορούμε με πράξεις να διαφυλάξουμε το περιβάλλον και την ιστορία μας και να ζούμε μια αξιοπρεπή καθημερινότητα.

Ίσως το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Θεσσαλονίκης να λύνεται με απλό τρόπο. Η απόδοση των πεζοδρομίων στους πεζούς, η αποτελεσματική αστυνόμευση για την τήρηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, η βελτίωση της υπάρχουσας λεωφορειακής συγκοινωνίας και η δημιουργία νέων ποδηλατόδρομων θα συμβάλλουν αποτελεσματικά και άμεσα στην καλυτέρευση της ποιότητας της ατμόσφαιρας, της κυκλοφορίας και της ζωής στην πόλη.

Χρίστος Καλλίτσης

Σχετική Αρθρογραφία:

«Οι “αρχαιότητες της Θεσσαλονίκης” είναι ένα σταυροδρόμι που επέζησε στην  ίδια ακριβώς θέση για 1.700 χρόνια. Σήμερα βλέπουμε τη μορφή που είχε αυτό το σταυροδρόμι την ώρα της δημιουργίας του και τις αλλαγές τις οποίες υπέστη σε μια μακρά περίοδο 600 χρόνων κατόπιν. Τα μετέπειτα 1.100 χρόνια ζωής της ίδιας διασταύρωσης ανασκάφηκαν τα δύο προηγούμενα χρόνια στο ίδιο ακριβώς σημείο, κανένα όμως από τα ευρήματα δεν είχε την αίγλη, την ποιότητα και την καλή κατάσταση διατήρησης που έχουν τα αρχαία που μπορεί να δει κανείς σήμερα στον υπό κατασκευήν σταθμό μετρό Βενιζέλου. Δυστυχώς οι επισκέψεις του κόσμου έχουν απαγορευθεί από τους ανθρώπους του μετρό με την πρόφαση της επικινδυνότητας, κάτι που νομίζω ότι δεν αληθεύει. Έτσι προσπαθούμε να σας γνωρίσουμε τα μοναδικά αυτά ευρήματα μέσα από φωτογραφίες και δημόσιες παρουσιάσεις.Τίποτε όμως από όλα αυτά δεν είναι ικανό να σας τοποθετήσει μέσα στην  ιστορία, έτσι όπως θα νιώσετε περπατώντας πάνω στον πλακόστρωτο δρόμο πλάτους 8 μέτρων που έφτιαξε ο Ιουστινιανός τον 6ο αιώνα και που εκτείνεται έξι μέτρα κάτω από τη βόρεια λωρίδα της σημερινής Εγνατίας, ή πάνω στο μαρμαρόστρωτο τμήμα του ίδιου δρόμου πλάτους 5 μέτρων που κατασκευάστηκε στο ξεκίνημα του 4ου αιώνα και που επέζησε μετά τον 6ο. Δεν θα μπορέσετε να διαβείτε με τη φαντασία σας κάτω από το κολοβωμένο σήμερα μνημειώδες θολωτό επιστέγασμα της διασταύρωσης του δρόμου αυτού με τον ισοπλατύ του κάθετο δρόμο, την αρχαία Βενιζέλου δηλαδή. Ούτε στη μαρμάρινη πλατεία με τις εξάμετρες κάποτε κολώνες θα μπορέσετε να σταθείτε και να συνομιλήσετε με τους φίλους σας. Και ούτε θα μπορέσετε να γίνετε κομπάρσοι ή πρωταγωνιστές στην πιο όμορφη ταινία των παιδικών σας χρόνων ονειρευόμενοι γύρω σας ανθρώπους από όλες τις φυλές, άμαξες, άλογα, στρατιώτες με την εξάρτυσή τους, ίσως και τον νεαρό αξιωματικό Δημήτριο να περνάει από κοντά σας λίγο καιρό πριν μαρτυρήσει για την πίστη του και αποδείξει αργότερα με τα θαύματά του πόσο αγάπησε αυτή την πόλη με τους ανθρώπους της. Το όνειρό σας θα πάψει να υπάρχει, πριν ακόμα δημιουργηθεί, σε λίγες ημέρες με τη μεταφορά των αρχαιοτήτων, εκτός και αν οι κάτοικοι αυτής της πόλης πάρουν την ιστορία τους στα χέρια τους και απαιτήσουν να γράψουν τη συνέχειά της μόνοι τους.» Δρ. Δέσποινα Μακροπούλου, Αρχαιολόγος, Διευθύντρια της 9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης¹

«Το έργο του μετρό είναι χαρακτηριστικό της ελληνικής προχειρότητας, της έλλειψης σχεδίου, αλλά και αλαζονείας. Προωθήθηκε αρχικά λάθος, με τις γνωστές επιτροπές μελέτης του δήμου και “εκτέλεση έργων μετρό Θεσσαλονίκης” επί της Εγνατίας μπροστά στο πανεπιστήμιο, από την τότε δημοτική αρχή, και προωθήθηκε μετά σε λάθος και μη “βιώσιμα” χαρακτηριστικά από όλες τις κυβερνήσεις των δεκαετιών ’90 και 2000. Ο φόβος του πολιτικού κόστους -αν κάποιος παραδεχόταν την πραγματικότητα που εγώ και η ομάδα μου στο πανεπιστήμιο φωνάζαμε σε όλα τα μήκη και πλάτη- δεν άφησε καμία κυβέρνηση να παραδεχτεί το αρχικό λάθος ακόμη και όταν η ΕΕ και οι ευρωπαϊκές τράπεζες αρνήθηκαν να χρηματοδοτήσουν το έργο ως “μη βιώσιμο”, οπότε ανέλαβε ότι θα το χρηματοδοτήσει εξ ολοκλήρου η ελληνική κυβέρνηση(!). Ετσι φτάσαμε, 25 χρόνια μετά, στη σημερινή τελματώδη κατάσταση.» Γιώργος Γιαννόπουλος, καθηγητής Συγκοινωνιακής Τεχνικής ΑΠΘ²

«Εκεί που η πόλη χρειαζόταν ένα πιο φτηνό και εύκολο να κατασκευαστεί μέσο σε σταθερή τροχιά μεγάλους μήκους (ένα εξελιγμένο τραμ που σε ορισμένα σημεία της διαδρομής του μόνο, θα ήταν υπόγειο) κατασκευάζεται ένα υπόγειο πλήρες μετρό μεγάλου κόστους και μικρού μήκους, 9 μόλις χιλιομέτρων. Το κατασκευαζόμενο μετρό, σύμφωνα με τα μοντέλα της Γενικής Κυκλοφοριακής Μελέτης Θεσσαλονίκης, αναμένεται να απορροφήσει ένα 5% – 6% των ημερήσιων μετακινήσεων στην πόλη. Εγώ σας λέω ένα 10%.» Δρ. Γιώργος Γιαννόπουλος²

«(…) χρειάζεται συνεχής πληροφόρηση του κοινού και απαραιτήτως επισκεψιμότητα του ευρήματος, ώστε να νιώσουν οι πολίτες ότι τους ανήκει, ότι είναι κοινό κτήμα, κομμάτι της ιστορίας της πόλης». Δρ. Μελίνα Παϊσίδου, επίκουρη καθηγήτρια Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ.³

¹Ιστοσελίδα ενημέρωσης του απόδημου ελληνισμού: http://www.elliniki-gnomi.eu/ συνέντευξη στον Δρ. Νικόλαο Β. Παππά (28-2-2013) http://www.elliniki-gnomi.eu/archives/41897

²Εφημερίδα «Αγγελιοφόρος», συνέντευξη του Γιώργου Γιαννόπουλου στη δημοσιογράφο Ντόνα Κατσικάκη, 27-1-2013, πηγή: http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=1&artid=167273

³Ιστοσελίδα ενημέρωσης του απόδημου ελληνισμού: http://www.elliniki-gnomi.eu/ συνέντευξη στον Δρ. Νικόλαο Β. Παππά (22-3-2013) http://www.elliniki-gnomi.eu/archives/42636

«Τέλος σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Βήματος “Από το 1999 ήδη αλλά και κυρίως το 2006 οι εισηγήσεις των Εφορειών Αρχαιοτήτων ήταν αρνητικές στη διαδρομή του μετρό από αυτά τα σημεία και προειδοποιούσαν για την ύπαρξη σημαντικών αρχαιοτήτων αλλά δεν εισακούσθηκαν … επισήμανε μάλιστα χαρακτηριστικά η γενική γραμματέας κυρία Λίνα Μενδώνη“ Και οι παρούσες εισηγήσεις των Εφορειών αρχαιοτήτων όμως δεν εισακούστηκαν από το ΚΑΣ και τη Γενική γραμματέα;» Επιμελητής – 21-2-2013 – http://eforeiaarxaiotiton.blogspot.gr/

Η ώρα της κρίσης

«Μόνο λίγη τόση δα δικαιοσύνη και για μένα» Γιάννης Αγγελάκας*

Το θέμα μάλλον δεν είναι μονάχα να πέσει η «κυβέρνηση» αλλά να συλληφθούν και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη αυτοί που έχουν κατ’ εξακολούθηση παραβιάσει το Σύνταγμα με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, τις επιστρατεύσεις απεργιακών κινητοποιήσεων, τα χαράτσια (ΕΕΤΗΔΕ, τέλος επιτηδεύματος, εισφορά αλληλεγγύης, ΦΠΑ 23%, φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, κατάργηση αφορολόγητου), την κατάργηση των επιδομάτων για τις τρίτεκνες – πολύτεκνες οικογένειες, την κατάργηση του δικαιώματος στην εργασία, τις διαταγές για καταστρατήγηση δικαστικών αποφάσεων (βλ. υπουργός οικονομικών για το χαράτσι της ΔΕΗ), την παραβίαση της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας (άρθρο 1, παρ. 2), την υπογραφή των παράνομων δανειακών συμβάσεων (βλέπετε μνημόνια), τα βασανιστήρια, τις άδικες διώξεις αγωνιστών κ.λπ.
niki-11-10-copy
Αυτοί που έχουν συντελέσει στο να κλείνουν συνέχεια επιχειρήσεις μικρές και μεγάλες, να εκτινάσσονται οι αυτοκτονίες, ένας στους δύο να μην έχει δουλειά, οι τιμές των ειδών πρώτης ανάγκης να καλπάζουν, να μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, να κλείνουν σχολεία και νοσοκομεία, να υπολειτουργούν τα πανεπιστήμια και να καλπάζουν η παραοικονομία και το πλιάτσικο.

Αυτοί που έχουν σκοπό τους να κλείσουν τους πολίτες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης αφού μας επιβάλλουν αντισυνταγματικούς φόρους, τους οποίους είναι μαθηματικά επιβεβαιωμένο πως δεν έχουμε τα έσοδα για να τους πληρώσουμε.

Αυτοί που έχουν επιστρατεύσει την αστυνομία για να τους προστατεύει από τη δικαιολογημένη οργή των πολιτών, να προστατεύει παράνομες και καταστροφικές για τη φύση, το αστικό περιβάλλον και την ελληνική ιστορία επονομαζόμενες «επενδύσεις» και να καταστέλλει σπέρνοντας τη βία και το φόβο τις δίκαιες και ειρηνικές κινητοποιήσεις των πολιτών.

Αυτοί που προσπαθούν να κάνουν τη βία και την παρανομία, το φασισμό όπλο των ελάχιστων εναντίον του κοινού καλού.

Είναι αδιανόητο να κλείνει η δημόσια τηλεόραση και να λειτουργούν ιδιωτικά κανάλια, τα οποία δεν έχουν τις νόμιμες άδειες, δεν πληρώνουν τους φόρους που τους αναλογούν και το δημόσιο φορτώνεται τα απλήρωτα δάνειά τους.

Αν δεν είναι τώρα ή ώρα της κρίσης, η ώρα της κάθαρσης της κλεπτοκρατίας γι’ αυτούς που δεν σέβονται το συνάνθρωπο και δεν σέβονται το Σύνταγμα, έρχεται. Όσο πιο σύντομα φτάσει αυτή η ώρα τόσο το καλύτερο για όλους μας, αρκεί να συμμετέχουμε διαρκώς στα κοινωνικά συμβάντα.

Αν θέλεις να είσαι ελεύθερος, βοήθεια μάλλον δεν μπορείς να προσδοκάς επειδή βοήθησες. Αγωνιζόμαστε, η βοήθεια έρχεται αλλά από κει που δεν το περίμενες.

Χρίστος Καλλίτσης

*Στίχος από το τραγούδι με τίτλο «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ» από το βιβλίο – cd «Η γελαστή ανηφόρα», ALL-TOGETHER NOW, Εκδόσεις.

Διαβάστε σχετικά:

Πρόταση για αποχώρηση των βουλευτών από το κοινοβούλιο, ενεργοποίηση του άρθρου 120 του Συντάγματος

Σε συνέχεια της από 22-4-2013 σχετικής έκκλησης-πρότασης που έκανε ο βουλευτής Νότης Μαριάς προς τους συναδέλφους του στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, απηύθυνα στα μέλη των τριών κομμάτων Αν. Ελ., Συ.Ριζ.Α. και Κ.Κ.Ε. τα τρία ακόλουθα ερωτήματα:

1) Ποιά η γνώμη σας για την έκκληση του συναδέλφου σας Νότη Μαριά να αποχωρήσετε στα τέλη Μαΐου από το κοινοβούλιο και να ενεργοποιήσετε το άρθρο 120 του Συντάγματος;

2) Αν συμφωνείτε με την πρόταση πώς προτείνετε να συντονιστεί και να οργανωθεί αυτή η πρόταση, η οποία φέρεται να εκφράζει την πλειονότητα των πολιτών και να είναι σύμφωνη με το ελληνικό Σύνταγμα, το οποίο παραβιάζεται πλέον συστηματικά;

3) Ποιά ή ποιές ενέργειες κατά τη γνώμη σας θα μπορούσαν να σας ενώσουν στην κατεύθυνση της επαναφοράς του πολιτεύματος στην τήρηση της συνταγματικής νομιμότητας;

Έλαβα απαντήσεις από 4 βουλευτές*.

Χρίστος Καλλίτσης

Διαβάστε σχετικά:

ΕΚΚΛΗΣΗ Ν. ΜΑΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 120 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (25/04/2013)

Η βουλευτής Ρένα Δούρου για την έκκληση του Ν. Μαριά για αποχώρηση από το Ελ. Κοινοβούλιο (08/06/2013)

H βουλευτής Ευγενία Ουζουνίδου για την έκκληση του Ν. Μαριά για αποχώρηση από το Ελ. Κοινοβούλιο (11/05/2013)

Ο βουλευτής Ν. Βούτσης για την έκκληση του Ν. Μαριά για αποχώρηση από το Ελ. Κοινοβούλιο (31/05/2013)

Ο βουλευτής Θ. Δρίτσας για την έκκληση του Ν. Μαριά για αποχώρηση από το Ελ. Κοινοβούλιο (07/06/2013)

Καλώς ήλθατε στη Θεσσαλονίκη

prin-meta-stathmos-iΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟ: Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΩΝ, ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΙ & ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΔΡΟΜΟΙ

ΤΡΑΜ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΥΠΟΓΕΙΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟ (ΥΠΟΓΕΙΟ) ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΔΡΟΜΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΜΕ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΜΠΟΡΕΙ Η ΟΔΟΣ ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΙΩΣΙΜΗ

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Θεσσαλονίκη: Δήμος, ΑΠΕ-ΜΠΕ και θάνατοι μοτοσικλετιστών στην Εγνατία.

ΤΡΟΠΟΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΣΟ ΤΩΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΩΝ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΤΡΟΧΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ
ΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ

Πόσο υποβαθμίζεται η ποιότητα ζωής μιας πόλης, η αξία της και κατά συνέπεια οι ζωές των κατοίκων της, όταν τα πεζοδρόμιά της – ακόμη και στο ιστορικό της κέντρο – παραβιάζονται κατάφωρα από ι.χ. (κυρίως δίτροχα);

Γιατί οι αρμόδιοι δεν βεβαιώνουν τις παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.) στα δίτροχα που παραβιάζουν τα πεζοδρόμια με συνέπεια ο πεζός στο πεζοδρόμιο να είναι αντιμέτωπος σχεδόν σε κάθε βήμα του με τον κίνδυνο να γίνει θύμα τροχαίου δυστυχήματος;

Μήπως η παράλειψη της πράξης του οργάνου για τη διασφάλιση της τήρησης του Κ.Ο.Κ. είναι παράβαση καθήκοντος;

Σύμφωνα με μαρτυρίες και στοιχεία στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής συγκεκριμένη οδηγία οι πεζοί να αδειάζουν το χώρο για τα οχήματα.

Η ανάγκη ανατροπής της καταπίεσης στην καθημερινότητα

Μήπως η αδιαφορία για τα συμβάντα που διέπουν την καθημερινότητα κάνει τους πολίτες αδύναμους στο να υπερασπιστούν αποτελεσματικά τα δικαιώματά τους;

Πώς να σταματήσουν οι μίζες, τα φακελάκια και τα ρουσφέτια, που γίνονται συνήθως στα κρυφά, όταν δεν τιμωρούνται οι εξόφθαλμες παραβάσεις; Πώς να υπάρξουν «ισότητα, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια» όταν αυτές εξανεμίζονται στο πρώτο βήμα που κάνει ο πολίτης στο πεζοδρόμιο;

ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΡΟΦΕΙΑ ΑΝΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ

Η παραβίαση των πεζοδρομίων από τα ι.χ., μετατρέπει τα πεζοδρόμια σ’ ένα άτυπο εκτροφείο φασιστικής συμπεριφοράς και ανοχής στην αδικία. Για να βγούμε από το βούρκο της ιδιοτέλειας, στον οποίο η πολιτεία μάλλον άθελά της μας ωθεί, για να ανατρέψουμε την διαφαινόμενη πορεία προς τη ραγδαία φτωχοποίηση των ζωών μας, για να είμαστε αξιοπρεπείς είναι πιθανότατα προϋπόθεση το να περπατάμε όρθιοι σε ελεύθερα πεζοδρόμια.

Οι μεγαλουπόλεις στην Ελλάδα νοσούν και ένας από τους κύριους λόγους γι’ αυτό είναι η παράνομη εισβολή των δίτροχων στα πεζοδρόμια.

Η νόσος των πεζοδρομίων, η οποία προκαλείται από την παραβίασή τους, μεταξύ άλλων υποβαθμίζει την ιστορική σημασία μιας πόλης, είναι δείγμα δουλοπρέπειας, σπατάλης, είναι διαρκής προσβολή της τιμής και της προσωπικότητας των κατοίκων της.

Καθημερινά θύματα ρατσισμού στο πεζοδρόμιο: γέροι, παιδιά, ανάπηροι

Συνέπεια της παραβίασης των πεζοδρομίων από ι.χ. είναι ο μερικός ή συνολικός αποκλεισμός από αυτά πληθυσμιακών ομάδων όπως είναι τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με αναπηρία· δηλαδή υπάρχουν ολόκληρες ομάδες ανθρώπων που λόγω της παραβίασης των πεζοδρομίων από τα ι.χ. γίνονται θύματα ρατσισμού (γέροι, παιδιά, ανάπηροι …).

Το περπάτημα είναι πρώτη μας ανάγκη. Το ό,τι δεν μπορούμε να περπατήσουμε σαν άνθρωποι, για να ψευτοβολευτεί μια μειονότητα που παραβιάζει τα πεζοδρόμια είναι η αιτία του ότι κινείται η πλεινότητα των πολιτών, σχεδόν διαρκώς, σε περιβάλλον καταστολής. Υπάρχει άφθονη άσφαλτος για ν’ αφήσει ο καθένας το όχημά του.

Προτάσεις:

1). Πρέπει οι αστυνομικοί να βεβαιώνουν τις παραβάσεις του Κ.Ο.Κ. στα δίτροχα που παραβιάζουν τα πεζοδρόμια.

2). Μπορεί να μετατραπεί μεγάλο μέρος των οδών του κέντρου της Θεσσαλονίκης σε ποδηλατόδρομους και στα λεωφορεία να επιτρέπεται η μεταφορά ποδηλάτων.

3). Μπορεί  κάθε πολίτης να μάθει για τα δικαιώματά του και να τα διεκδικεί.

Η άμεση κινητοποίηση για θεραπεία από τη νόσο των πεζοδρομίων είναι μάλλον προαπαιτούμενο για να σταθούν κοινωνία και πολιτεία στα πόδια τους.

Χρίστος Καλλίτσης

Σχετικά:

Ελεύθερη η πλατεία Ελευθερίας

Ανταπόκριση (κουδούνι)

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΜΠΟΡΕΙ Η ΟΔΟΣ ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΙΩΣΙΜΗ

Με το ποδήλατο στη δουλειά

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ

Υποστηρικτής της νοοτροπίας του συμφεροντολόγου (ιδιοτελής) φέρεται να είναι η «συγκυβέρνηση», η οποία με τη βία και τις απειλές προσπαθεί να πνίξει όσους διαμαρτύρονται: υπερασπιζόμενοι τεκμηριωμένα το κοινό καλό. Διακρίνεται όλο και συχνότερα πως ο εχθρός της πολιτείας σήμερα είναι η κοινωνία των πολιτών. Μήπως είναι ωφέλιμο ν’ αλλάξει ο προσανατολισμός;

niki-ekpaideytikoi14-5-13web-1Η «συγκυβέρνηση» ήδη από τον Νοέμβριο του 2012, μόλις τέσσερις μήνες αφότου «εκλέχτηκε», έχει παραβιάσει το άρθρο 1 παρ. 2 του Συντάγματος, την αρχή δηλαδή της λαϊκής κυριαρχίας: α). αθετώντας ο μεν πρωθυπουργός της συγκυβέρνησης τις προεκλογικές του δεσμεύσεις και β). παραβιάζοντας η συγκυβέρνηση το πρόγραμμα, το οποίο συμφώνησαν μεταξύ τους τα τρία κόμματα που την απαρτίζουν (προγραμματική συμφωνία).

Χωρίς συμφεροντολόγους

Άν νομίζετε πως «ξύπνιος» είναι ο συμφεροντολόγος τότε θαυμάστε την κατάντια μιας κοινωνίας, η οποία έχει επενδύσει στο ρουσφέτι και δέχεται ακαριαία πλέον την υποτίμηση της ζωής των πολιτών της. Η Ελλάδα μπορεί και μάλλον πρέπει ν’ αλλάξει, για να ξεφορτωθεί τα βάρη που μετά από μεθοδευμένη συλλογική ενοχοποίηση, μας έχουν φορτώσει (βλέπετε αντισυνταγματικούς «φόρους» όπως το χαράτσι της ΔΕΗ).

Μήπως με δόλωμα το ατομικό συμφέρον μας διχάζουν ενώ φαίνεται ξεκάθαρα πως σε πολλές περιπτώσεις οι «εκπρόσωποί» μας στην πολιτεία κινούνται ενάντια στο κοινό συμφέρον; Φαίνεται δηλαδή ποιοί είναι οι υπεύθυνοι της κοινωνικής παρακμής.

Επακόλουθο της νοοτροπίας του συμφεροντολόγου είναι η ανοχή στην ενδοοικογενειακή βία (ψυχολογική, σωματική), όπως και στο φασισμό του πεζοδρομίου (τον οποίο βιώνει ο πεζός απέναντι στο ι.χ. που παραβιάζει το πεζοδρόμιο). Όποιος δηλώνει πως η νοοτροπία του συμφεροντολόγου δεν αλλάζει, είναι σιωπηρός ή φανερός υποστηρικτής αυτής της νοοτροπίας ή αλλιώς παραπλανημένος, γιατί νομίζει πως είναι βολεμένος. Και τα προηγούμενα αλλάζουν.

Η πολιτεία χρειάζεται να τηρήσει τη νομιμότητα και να γίνει το καλό παράδειγμα για τους πολίτες

Η πολιτεία μέσα από πολυάριθμα παραδείγματα, πέρα από την παραβίαση της θεμελιακής αρχής της δημοκρατίας (αρχή της λαϊκής κυριαρχίας), παραβιάζει τη νομιμότητα και ωθεί έμμεσα ή άμεσα τους πολίτες να την ακολουθήσουν. Μήπως η πολιτεία είναι ο ηθικός αυτουργός; Μήπως η πολιτεία μας θέλει όλους συνένοχους και μας θέλει να βρισκόμαστε σε μεταξύ μας σύγκρουση για να συνεχίσει το πλιάτσικο;

Ο νόμος περί «ευθύνης» υπουργών είναι ένα εξόφθαλμο παράδειγμα επιλεκτικής ανοχής της πολιτείας στην παραβίαση της νομιμότητας· ενώ έχει τον τίτλο της «ευθύνης» στην πράξη έχει απαλλάξει από ευθύνες (συγκάλυψη). Πρόσφατα (Απρίλιος 2013) με αδιαφανείς διαδικασίες ψηφίστηκε «νόμος» που δικαιολογεί τις ατασθαλίες στα οικονομικά των κομμάτων*, ενώ άλλος «νόμος» επιτρέπει το ρουσφέτι.**

Επειδή μας έχουν φλομώσει στο ψέμα και στην προδοσία δε σημαίνει πως αλήθεια κι εμπιστοσύνη δεν υπάρχουν, απλά είναι πιο πολύτιμες και χρειάζεται κάποιος να ψάξει με υπομονή και επιμονή για να τις βρει.

Αντί να τους αφήσουμε να ξετρυπώνουν το χρυσάφι καταστρέφοντας τη γη και το νερό και σκλαβώνοντας συνανθρώπους, μπορούμε να αναζητούμε διαρκώς την αλήθεια και την εμπιστοσύνη.

Είσαι ό,τι κάνεις. Ένας, ένας μπορούμε ν’ αλλάξουμε, να σταματήσουμε δηλαδή να είμαστε δουλοπρεπείς και ρουσφετολάγνοι και τότε ίσως συνειδητοποιήσουμε πως είμαστε πολλοί και δυνατοί εμείς που θέλουμε να ξεράνουμε το βούρκο των συμφερόντων.

Χρίστος Καλλίτσης

*«Η τροπολογία αυτή (διάταξη με την οποία αποκτούν ποινική ασυλία τραπεζίτες που δανειοδότησαν χωρίς εγγυήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ψηφίστηκε πριν από λίγες μέρες στη Βουλή.), στο άρθρο 78 με αριθμό 390/37, είναι εκπρόθεσμη, καθώς κατατέθηκε λίγες μόνο ώρες πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου.»  (22-4-2013)

http://www.koutipandoras.gr

**«Πρόκειται για το νόμο 4139/2013 (ΦΕΚ Α΄74) που ψηφίστηκε προσφατα στη Βουλή περί «εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις». Με τη μόνη διαφορά ότι ο συγκεκριμένος νόμος περιέχει και τροποποιήσεις του ποινικού κώδικα που αφορούν την παθητική και ενεργητική δωροδοκία (Στο άρθρο 68, παράγραφος 3, αναφέρεται ρητά ότι «Δε συνιστά δωροδοκία η απλή υλική παροχή προς έκφραση ευγνωμοσύνης».).» 8-4-2013

http://www.koutipandoras.gr

Χωρίς σταματημό

«Εσείς οι ίδιοι με τα χέρια σας
/με το μυαλό σας, με την πράξη,
/αν δεν αλλάξετε τη μοίρα σας,
/ποτέ της δεν θ’ αλλάξει.» Φώτης Αγγουλές (1911-1964), «Αλλάξτε τη μοίρα σας»
Διαβάζοντας τα νέα στο διαδίκτυο, μπορεί αν ξεχαστείς, να αισθανθείς όπως όταν βλέπεις τηλεόραση: πως δεν μπορείς να κάνεις τίποτε, πως είσαι μόνος και υπνωτισμένος. Κούραση! Ίσως κάποιοι που θέλουν τον Τύπο φιμωμένο το προκαλούν για να αποτρέψουν την προσοχή του κόσμου από τις ανεξάρτητες φωνές και να κλονίσουν την αυτοπεποίθηση των πολιτών. Παράλληλα είναι διάσπαρτη στο διαδίκτυο μια φρέσκια ενημέρωση που αγωνίζεται και αγωνιά να φέρει κάτι διαφορετικό, η οποία μπορεί να συμβάλλει στην τόνωση του ηθικού των πολιτών και στην αλλαγή προς το καλύτερο που όπως και νά’ ναι θά ‘ρθει.

Το σύγχρονο όπιο: η τηλεόραση, υποβαστάζεται από τα προσπέκτους της που είναι τα πρωτοσέλιδα των κρεμασμένων εφημερίδων στα περίπτερα. Θέλει δε θέλει ο πολίτης πέφτει πάνω σε αυτά τα πρωτοσέλιδα της ηττοπάθειας, της μοιρολατρείας, της στερημένης ηθικής υπόστασης και της μεγαλομανίας των εκάστοτε κυβερνώντων.

Έξω από την τηλεόραση, σε πολλές μεταξύ των ανθρώπων συζητήσεις σιγοβράζει η απόρριψη του ψεύδους και της υποταγής στα συμφέροντα όπως εκδηλώνεται από τις καθημερινές εδώ και χρόνια πλέον συλλογικές διαμαρτυρίες-αντιπροτάσεις για πάμπολλα ζητήματα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Η περίπτωση του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη* και της ομάδας του είναι ίσως η απόδειξη της συνενοχής της καθεστωτικής ενημέρωσης στην κοινωνική παρακμή (άδικη δικαιοσύνη, άδικοι φόροι, ασθενής κοινωνική πρόνοια, πάσχουσα παιδεία, ανεργία) που βιώνουμε. Η εξαθλίωση για πόσο ακόμη μπορεί να εξαπλώνεται;

Το ότι η κοινωνία έχει αυτό που της αξίζει είναι μάλλον άδικο. Δεν μπορεί μια ελεύθερη κοινωνία να διαλέγει «κλέφτες» να τη καθοδηγούν. Μήπως υπάρχουν και οι «κλέφτες» ψήφων; Εξάλλου η επιλογή της ψήφου παύει να είναι ελεύθερη επειδή φέρεται να χειραγωγείται από τα καθεστωτικά Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας.

Οι φαινομενικά παντοδύναμοι κυβερνώντες τα τελευταία χρόνια εναλλάσσονται σαν τα πουκάμισα. Στο τομέα της καταστολής (ασφάλεια ή τάξη το λένε) μεταξύ άλλων φτιάχνουν στρατόπεδα για μετανάστες, μετά για εθισμένους στα ναρκωτικά, τώρα για οφειλέτες (που η πολιτεία με συστηματικό τρόπο προκάλεσε) και κάπου εκεί ξύπνησαν. Το φτιαχτό οικοδόμημα ενός κόσμου που «όλα πηγαίνουν καλά», «ανάπτυξη έρχεται», «εμπιστευτείτε μας θα σας σώσουμε» μπορεί σε μια στιγμή να εξαφανιστεί όπως όταν ανάβουν τα φώτα της αίθουσας του κινηματογράφου με το τέλος της προβολής.

Αποκάλυψη του σχέδιου εξόντωσης του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη

Μέσα από το φωτεινό παράδειγμα του δημοσιογράφου που είναι δημοσιογράφος δηλαδή λειτουργός της ενημέρωσης και αναμεταδότης της αλήθειας φαίνεται πως τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα.
Στο τεύχος συμπλήρωσης ενός έτους του περιοδικού HOTDOC νο 26, Απρίλιος 2013, περιγράφεται με λεπτομέρεια το δολοφονικό κυνήγι που δέχεται ο επικεφαλής της δημοσιογραφικής ομάδας του περιοδικού, όπως και άλλοι δημοσιογράφοι και πολίτες, επειδή στην προκειμένη περίπτωση έκαναν έρευνα για τις πιθανές απάτες ενός τραπεζίτη.

Στην έρευνα για την εξεύρεση των παρ’ ολίγο δολοφόνων του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη απαντώνται τα ερωτήματα του τρόπου λύσης του κοινωνικο-οικονομικού προβλήματος της Ελλάδας. Αν δεχτούμε βέβαια πως η κάθαρση της κλεπτοκρατίας θα συμβάλλει ώστε να πέσει η λεγόμενη δικτατορία των τραπεζών. Αν δεχτούμε πως η κάθαρση της κλεπτοκρατίας είναι προϋπόθεση για να υπάρξει ανθρώπινη ανάπτυξη.

Ο δημοσιογράφος παρουσιάζει αναλυτικά τη μέθοδό του και τα αποτελέσματά της δείχνουν πως υπάρχει το ανθρώπινο δυναμικό στην Ελλάδα σήμερα, το οποίο έχει το σθένος, τη γνώση, την εμπειρία και τον τρόπο για να κάνει την κοπιαστική δουλειά της κάθαρσης του διαπλεκόμενου συστήματος (μέσα επικοινωνίας, εργολάβοι, τράπεζες, πολιτικό κατεστημένο). Για πόσο μπορούν να σταθούν μια οικονομία και μια κοινωνία, οι οποίες στηρίζονται σε σαθρά θεμέλια;

Αυτό που βιώνει ο Κώστας Βαξεβάνης, λόγω της δημοσιογραφικής έρευνας που κάνει, σε μια μικρογραφία το βιώνουμε ίσως η πλειονότητα των πολιτών. Ζούμε την καταπίεση ενός συστήματος που σε θέλει υποταγμένο στον παραλογισμό του αυταρχισμού, της ψυχολογικής και σωματικής βίας. Η εξόντωση της κοινωνίας των πολιτών φέρεται να είναι ο σκοπός της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζεται με πρόσχημα την «κρίση».

Το μέχρι τώρα έργο του δημοσιογράφου και της ομάδας του είναι πιθανότατα ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της διατελούμενης αναγέννησης του διαφωτισμού στην Ευρώπη και στον κόσμο. Η αθέατη (στο γυαλί και στα πρωτοσέλιδα) θετική πλευρά της ροής της Ιστορίας των ανθρώπων. Η μάχη είναι άνιση όπως ήταν και του Δαυίδ με το Γολιάθ.

Πολιτεία χωρίς Πολίτες δεν μπορεί να υπάρξει.

Χρίστος Καλλίτσης

*Η σιωπή των καθεστωτικών ΜΜΕ στο θέμα της αποκάλυψης του σχεδίου εξόντωσης του δημοσιογράφου και όχι μόνο.

Σημείωση: στο βίντεο «Η συνέντευξη της Μαρίας»: Δείτε την αποκαλυπτική μαρτυρία για το σχέδιο εξόντωσης του Κώστα Βαξεβάνη. Όλες οι αποδείξεις με όλες τις λεπτομέρειες για το πως στήθηκε το σχέδιο εξόντωσής του αλλά και άλλων δημοσιογράφων αποτυπώνονται στο HOT DOC που κυκλοφορεί.

Σχετικά:

«Αν το πολιτικό σύστημα επιθυμεί να βρει τα κλεμμένα, τότε πρέπει να ψαχτούμε όλοι εμείς εδώ μέσα από το 1974 μέχρι σήμερα, τι είχαμε και τι έχουμε.»
Στάθης Παναγούλης (Ελλ. Κοινοβούλιο 10-11-2012, στη διάρκεια της συζήτησης για την ψήφιση του προϋπολογισμού του 2013)