Δημιουργική οργή

Η κοινωνία στην Ελλάδα σήμερα φαίνεται πως βρίσκεται σε εγρήγορση. Οι πολιτικοί, οι προβεβλημένοι τουλάχιστον, έχουν χάσει το κύρος τους. Τα μέλη της κυβέρνησης μοιάζουν με στελέχη των υπηρεσιών των δανειστών.

Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 ήταν κάτι σαν τις «πλατείες» ή σαν κάτι που δεν περιγράφεται και απλά ξεπερνάει τα κόμματα. Το δημοψήφισμα, μεταξύ άλλων, απέδειξε πως οι πολίτες ενδιαφερόμαστε για κάτι που μας επιτρέπει τη συμμετοχή και πως έχουμε αυτοπεποίθηση πως με τη συμμετοχή μπορούμε να πετύχουμε τουλάχιστον τα αυτονόητα. Η στάση της κυβέρνησης μετά το δημοψήφισμα απέδειξε πως τη λύση για μια δικαιότερη κοινωνία δεν μπορούν να την πετύχουν κομματάρχες και λοιποί επαγγελματίες πολιτικοί, οι οποίοι θεωρούν την κοινωνία τσιφλίκι τους. Οι πολίτες εδώ και κάποια χρόνια έχουμε ξεπεράσει το θέμα κόμμα, αριστερά – δεξιά και είμαστε ώριμοι πολιτικά, τουλάχιστον ωριμότεροι απ’ όσο φανταζόμαστε και φαντάζονται αυτοί που θέλουν να καθορίσουν τις τύχες μας.

Για ν’ απελευθερωθούμε από τα δεσμά του χρέους χρειάζεται διαρκής μάχη και συνεπής στάση. Ο εκβιαζόμενος δεν διαπραγματεύεται χωρίς όρια με τον εκβιαστή του αν θέλει ν’ απελευθερωθεί. Από το 2010 και μετά οι διαπραγματευτές των ελληνικών κυβερνήσεων έχασαν και αυτό μάλλον οφείλεται σε λόγους ιδιοτελείς. Είναι γλυκό το μέλι και φαίνεται πως αυτό κάνει πολλούς να λοξοδρομήσουν. Τα προβλήματα για την πλειονότητα των πολιτών πολλαπλασιάζονται, η πολιτεία χάνει από τα χέρια της τη διαχείρηση των δημόσιων πόρων. Ενώ υπάρχουν λύσεις, οι οποίες είναι σύμφωνες με το Ελληνικό Σύνταγμα, αυτές παρακάμπτονται και από κάθε προέλευσης πολιτικούς επεναλαμβάνεται η επιχειρηματολογία της ηττοπάθειας. Γιατί άραγε;

Μονόδρομοι δεν υπάρχουν, ο μόνος μονόδρομος είναι ο θάνατος. Υπάρχει ελπίδα όσο παλεύουμε για μια δίκαιη κοινωνία. Όποιος θέλει να καταλάβει, καταλαβαίνει και χρόνος για χάσιμο σε αυτή τη κατεύθυνση δεν υπάρχει. Τα λάθη συγχωρούνται, από τα λάθη μαθαίνουμε, τα λάθη πληρώνονται. Αυτή η κυβέρνηση θα λογοδοτήσει – «όποιος κοροϊδεύει τους γύρω του κοροϊδεύει τον εαυτό του» που λέω και στα παιδιά μου – όπως φυσικά και οι προηγούμενες, όχι γιατί το θέλω αλλά γιατί υπάρχουν κάποιοι νόμοι της φυσικής, όπως π.χ. ο νόμος της βαρύτητας που δεν παραβαίνονται.

Οι πολίτες ίσως έχουμε την ετοιμότητα, την οργή που μας έχει προκαλέσει η εξαπάτηση από την παρούσα κυβέρνηση να την μετατρέψουμε σε δημιουργία. Να νοιαστούμε επιτακτικά πλέον για το πως μπορούμε να απαιτήσουμε και να φτιάξουμε μια καλύτερη καθημερινότητα. Οι πολίτες να συνειδητοποιήσουμε τη δύναμή μας να διεκδικήσουμε με δίκαια μέσα μια δικαιότερη κοινωνία παρά τα εμπόδια.

Ο αγώνας συνεχίζεται.

Χρίστος Καλλίτσης

Advertisements

ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΔΙΚΟΙ ΦΟΡΟΙ

Καταχρεωμένοι στην εφορία για έσοδα, τα οποία δεν έχουμε, για δουλειά την οποία δεν κάναμε, για ιδιοκτησίες, οι οποίες είναι υπερκοστολογημένες. Κι αυτό για 5η συνεχόμενη χρονιά κι ενώ οι φοροί αυξάνονται συστηματικά και οι κοινωνικές παροχές περιορίζονται ασφυκτικά.

Είναι διαπιστωμένο πως οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, το Νοέμβριο του 2014, είναι τουλάχιστον διπλάσιες από τις πραγματικές. Είναι διαπιστωμένο πως ακόμη και με τόσο χαμηλές τιμές τα ακίνητα πωλούνται πολύ δύσκολα. Είναι διαπιστωμένο πως δεν υπάρχουν δουλειές και όπου υπάρχουν είναι με πολύ χαμηλότερα έσοδα, απ’ ότι ήταν πριν από μια πενταετία.

Η πολιτεία μας ζητάει να της δώσουμε χρήματα (χιλιάδες ευρώ) χωρίς να πιστοποιείται από πουθενά ότι εμείς έχουμε αυτά τα χρήματα. Μας ζητάει να ξεπουλήσουμε ότι έχουμε ή αλλιώς μας δημεύει τα περιουσιακά μας στοιχεία. Μας παραμυθιάζει με προτάσεις διακανονισμών, του τύπου 100 δόσεις, ενώ στην ουσία οι φόροι που μας επιβάλλει είναι αντισυνταγματικοί. Έμμεσα η πολιτεία μας απαγορεύει το να είμαστε ιδιοκτήτες του σπιτιού που μένουμε, δηλαδή μας πετάει στο δρόμο.

Αυτή η πολιτεία που καταστρέφει τους πολίτες της πρέπει μάλλον ν’ αντικατασταθεί και ν’ απολογηθεί. Πρέπει οι υπαίτιοι των δεινών των πολιτών να τιμωρηθούν, να επιστρέψουν τα κλεμμένα, τα οποία είναι επίσης διαπιστωμένα. Μόνο έτσι κάτι μπορεί στη συνέχεια ν’ αλλάξει, διαφορετικά και οι επόμενοι θα είναι αντιμέτωποι με την πρόκληση να συνεχίσουν το πλιάτσικο.

Πρέπει οι πολίτες να είμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση και να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει να συμμετέχουμε κι όχι να ψάχνουμε αντιπροσώπους να μας εκπροσωπήσουν. Να συνηδειτοποιήσουμε πως η πολιτεία είμαστε εμείς και πρέπει να νοιαζόμαστε διαρκώς για την καλή λειτουργία της. Η αποστολή της πολιτείας είναι η ευημερία των πολιτών, όταν αυτό δεν γίνεται τότε οι διαχειριστές της λειτουργίας της παρανομούν και είναι παράνομες οι απαιτήσεις τους.

Χρίστος Καλλίτσης

Να αντισταθούμε στο άδικο της καθημερινότητας

Οι εκπρόσωποί μας στην πολιτεία δεν φαίνονται να μας εκπροσωπούν με σκοπό την ικανοποίηση των συμφερόντων των πολιτών, μάλλον το αντίθετο κάνουν.

Κυκλοφορεί ευρύτερα το συμπέρασμα πως τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε για να φτιάξουμε την κοινωνία μας και κατά συνέπεια την ζωή μας καλύτερη. Ακούς συχνά να σου λένε: «Οι “μεγάλοι” έχουν κάνει τα σχέδια τους, χωρίς να μας υπολογίσουν κι εμείς απλά είμαστε τα πιόνια των προθέσεών τους». Από την άλλη ακούς «ζωή χωρίς αγώνα είναι ζωή χαμένη». Κάπου στη μέση ας σταθούμε.

Τον κόσμο δεν μπορούμε να τον αλλάξουμε αλλά μπορούμε ν’ αλλάξουμε τους εαυτούς μας. Εξάλλου όσοι έχουμε ερωτευτεί κι έχουμε αγαπήσει στη ζωή μας πιθανότατα το έχουμε κάνει.

Διαβάζοντας κάποιος, σε έγκυρο ρεπορτάζ ελληνικό ή διεθνές, για τον τρόπο που ξεπουλιέται η δημόσια περιουσία, το 2014 στην Ελλάδα, μπορεί να υποθέσει πως οι διαχειριστές της απλά δεν προασπίζονται το δημόσιο συμφέρον. Πουλιέται σε τιμή 2 και 3 φορές χαμηλότερη της πραγματικής της αξίας και οι αγοραστές είναι συνήθως εταιρείες που έχουν σε βάρος τους καταδικαστικές αποφάσεις για απάτες. Αυτό από την πλευρά των κρατικών αξιωματούχων είναι παράβαση καθήκοντος και τιμωρείται. Όταν μάλιστα γίνεται κατά σύστημα η ποινή πρέπει να είναι αρκετά αυστηρή.

Η πολιτεία έφτασε στο σημείο να είναι καταχρεωμένη για ενέργειες που έχουν ελάχιστη σχέση με το κοινό όφελος. Η υπερχρέωση της πολιτείας φέρεται να έγινε καθότι οι εκπρόσωποι της πολιτείας ενέργησαν και πιθανότατα συνεχίζουν να ενεργούν σαν πλασιέδες των βιομηχανιών όπλων, των τραπεζών, των μεγαλοεργολάβων και γενικότερα των ολιγαρχών. Επομένως το καθεστώς στην Ελλάδα σήμερα έχει πολλά κοινά σημεία με τα τυραννικά καθεστώτα, όπου πολίτες δεν υπάρχουν παρά ως υποταγμένοι άνθρωποι.

Ευτυχώς όμως δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Υπάρχουμε άνθρωποι που αγωνιζόμαστε και πετυχαίνουμε κοινωνικές νίκες μικρές ίσως αλλά δυνατές. Τα πράγματα είναι δύσκολα, όμως κάθετι που έχει αξία κατακτιέται δύσκολα. Οι μάχες είναι σαν του Δαυίδ με τον Γολιάθ.

Πόσο άδικο είναι το γεγονός πως στα πεζοδρόμια του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης, τα οποία μάλιστα τα χρυσοπληρώνουμε οι πολίτες της Θεσσαλονίκης, συμβαδίζουμε οι πεζοί με τις μοτοσικλέτες; Μήπως είναι δείγμα του φασισμού στην καθημερινότητα, η επιβολή της μοτοσικλέτας στο πεζοδρόμιο; Μήπως κάτι μπορεί ο καθένας μας να κάνει για να σταματήσει αυτή η αδικία που υποβαθμίζει καίρια την ποιότητα ζωής μας και πλήττει την ψυχική και σωματική μας υγεία;

Όσο εμείς δεν διαμαρτυρόμαστε για τα πράγματα που μας ζημιώνουν τόσο αυτά θα παραμένουν και πιθανότατα θα αυξάνονται. Όσο απαιτούμε μια δίκαιη κοινωνία, με το λόγο και τα έργα μας, τόσες περισσότερες πιθανότητες έχουμε να την πλησιάσουμε. Μπορούμε διαρκώς ν’ απαιτούμε ώστε να εφαρμόζονται τ’ αυτονόητα.

«Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία η χούντα δεν τέλειωσε το ’73»*.

Χρίστος Καλλίτσης

*Σύνθημα σε διαδηλώσεις σε πόλεις της Ελλάδας κατά την τελευταία τετραετία.

«Απαιτούμε δεν επαιτούμε»¹

«Ό,τι κάνουμε ως άτομα και ομάδες έχει νόημα και μάλιστα ουσιώδες. Το μέλλον δεν είναι προκαθορισμένο, αλλά το δημιουργούμε με τη διαρκή μας δράση.» Ιμανουέλ Βάλερστάιν²

Υπάρχουμε σε αυτό τον κόσμο. Οι δυσκολίες για να φτάσουμε στο να νοιώσουμε πως ζούμε μια αξιοπρεπή ζωή είναι πολλές και μερικές φορές φαντάζουν ανυπέρβλητες. Μόνος ανυπέρβλητος όμως ο θάνατος από τον οποίο δεν γλιτώνει κανείς.

Μέσα στα τέσσερα τελευταία χρόνια υποβαθμίστηκε η οικονομική μας δύναμη σύμφωνα με τους επίσημους υπολογισμούς κατά 40%. «Βασική ίσως και μοναδική στήριξη των νοικοκυριών αποτελούν τα εισοδήματα από συντάξεις (48,6%).»³ Μειώθηκαν απεριόριστα οι δυνατότητες εργασίας πάνω από 50% στους νέους. Αυξήθηκαν έως και 10 φορές οι φόροι που πληρώνουμε. Αυξήθηκαν οι ασφαλιστικές εισφορές. Μειώθηκε τουλάχιστον στο 1/2 η αξία της ακίνητης μας περιουσίας· επομένως είναι πολύ πιο κάτω από την αντίστοιχη αντικειμενική, βάσει της οποίας άδικα φορολογούμαστε. Περιορίστηκε στο ελάχιστον η δυνατότητα αξιοποίησής της. Μειώθηκε στο 1/3 το επίδομα τρίτεκνης οικογένειας. Έκλεισαν χιλιάδες σχολεία, κλείνουν νοσοκομεία, ενώ πιθανότατα σε πολλές περιπτώσεις χρειάζεται ν’ ανοίξουν κι άλλα. Σχεδόν διπλασιάστηκε το κόστος θέρμανσης, ρεύματος, νερού βασικών ειδών διατροφής και μέσων συγκοινωνίας. Υπάρχει διαρκώς η απειλή πως τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα.

Πλειστηριασμοί, κατασχέσεις, κούρεμα μισθών και συντάξεων, απολύσεις, ξεπούλημα της δημόσιας κτήσης, καταστροφή του περιβάλλοντος και της ιστορίας είναι μερικά από τα εμφανή ανταλλάγματα για τους δανειστές των κρατικών αξιωματούχων, οι οποίοι έχουν προ πολλού παραβιάσει την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, κατά συνέπεια δεν εκπροσωπούν την πλειονότητα των πολιτών της Ελλάδας. Η κλεπτοκρατία τείνει να κουκουλωθεί από τη «λιτότητα», ενώ η ολιγαρχία και ο φασισμός από το «νεοφιλελευθερισμό».

Οι τράπεζες αντιμετωπίζουν τους πολίτες όπως έκαναν πριν 10 χρόνια, σαν να μην άλλαξε μια μέρα, ενώ εκείνες διαδοχικά αναχρηματοδοτούνται με δισεκατομμύρια από το δημόσιο ταμείο (238 δις ευρώ το ποσό των ανακεφαλαιοποιήσεων των τραπεζών από το 2008 έως το 2012*), δηλαδή από τα χρήματα που πληρώνουμε, όσο μπορούμε, σε σημείο να πονάμε, ν’ αρρωσταίνουμε και να πεθαίνουμε.

Οι τράπεζες συνεχίζουν να ενισχύονται με δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Αυτό το «ταμείο» ενώ παίρνει χρήματα από το δημόσιο έχει εντελώς ιδιωτικό χαρακτήρα και συνεργάζεται μεταξύ άλλων με την Goldmann Sachs και την Black Rock. Ταυτόχρονα, μεταξύ άλλων, μεγαλοτραπεζίτης που υπό τη διεύθυνσή του έχουν συγχωνευθεί μεγάλοι τραπεζικοί πρώην κρατικοί οργανισμοί έχει καταγγελθεί πως έκλεβε την ίδια του την τράπεζα.

Το εξωπραγματικό φερόμενο ως δημόσιο χρέος πιθανολογείται πως στο μεγαλύτερό του μέρος είναι παράνομο. Για να μην κατά τα άλλα πτωχεύσει η χώρα, προσπαθεί η πολιτεία να τη σώσει παίρνοντας μέτρα που έχουν όμως το αντίθετο αποτέλεσμα. Το επιχείρημα του δημόσιου χρέους είναι ψευδές. Έκτακτα μέτρα σε βάρος των πολιτών για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους δεν δικαιολογούνται όταν μάλιστα έχουν φέρει μεγάλο μέρος της κοινωνίας σε άθλια κατάσταση ενώ η πλειονότητα των πολιτών βιώνει διαρκώς αυξανόμενες απώλειες ψυχικές και σωματικές. «Ο καταμερισμός των κρατικών προϋπολογισμών θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στα έξοδα που συνδέονται με την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».³

Αυτή τη στιγμή συνεχίζεται το πλιάτσικo από την ολιγαρχία που μας κυβερνά, μαζί με τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης με τη μέθοδο του καρότου και του μαστίγιου. Πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έχει στο παρελθόν ομολογήσει πως «μαζί τα φάγαμε». Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι πως μαζί τα τρώνε παραβιάζοντας σχεδόν συστηματικά το Σύνταγμα.

Η τρόικα συνοπτικά «έδρασε σαν χασάπης», κατά ομολογία των ίδιων των μελών της κι αυτό συνεχίζεται, δηλαδή η τρόικα και οι εδώ φερόμενοι υπάλληλοί της εξακολουθούν να πετσοκόβουν την κοινωνία. Όσοι νομίζουν πως θα γλιτώσουν μένοντας υποτελείς στους κλεπτοκράτες μάλλον θα διαψευτούν.

Η πλήρης καταστροφή της κοινωνικής συνοχής είναι ο φερόμενος στόχος της ασκούμενης κοινωνικοοικονομικής πολιτικής. Η πολιτεία διαχειρίζεται το δημόσιο συμφέρον σε βάρος των πολιτών. Δανείζεται με αδιαφανείς διαδικασίες δισεκατομμύρια ευρώ. Κάποτε όμως λήγει η εποχή της ατιμωρησίας.

«Στην Ελλάδα έγινε πραξικόπημα και η χώρα παραδόθηκε άνευ όρων σε καρτέλ οικονομικών συμφερόντων, σε συμφέροντα τρίτων χωρών και αποτελεί ταυτόχρονα το μέγιστο «πείραμα» της νέας τάξης πραγμάτων για την απόλυτη κατοχή μιας χώρας χωρίς να προηγηθεί πόλεμος.» Γιώργος Κασιμάτης**

Μεγάλη μερίδα των πολιτών αδυνατεί να αντιταχθεί έμπρακτα στην επίθεση που δέχεται και είτε κάνει την αδιάφορη είτε μιμείται στο βαθμό που μπορεί την απάνθρωπη πρακτική της κλεπτοκρατίας που επιχειρεί να λυγίσει την κοινωνία. Παρά τα εμπόδια γίνονται τιτάνιες ατομικές και συλλογικές προσπάθεις για να γίνει η κάθαρση της κλεπτοκρατίας και να γυρίσει ο τροχός. Υπάρχουν αποτελέσματα, τα οποία δεν θα τα μάθετε αν δεν τα ψάξετε, γιατί μαζί με την καταστροφή πάει και το κουκούλωμα.

«Αν θάψετε την αλήθεια κάτω από τη γη, διογκώνεται εκεί μέσα και συλλέγει τέτοια εκρηκτική δύναμη, ώστε την ημέρα που ξεσπά παρασύρει τα πάντα μπροστά της». Εμίλ Ζολά***

Χωρίς ρουσφέτι, χωρίς χρέος

Η αδιαφορία και η συναίνεση στην παρούσα καταστροφική και αντισυνταγματική πολιτική που ακολουθείται έχουν τέραστιο μερίδιο ευθύνης στην υποθήκευση του μέλλοντος της ελληνικής κοινωνίας. Μάλλον δεν χρειάζεται να είστε δουλοπρεπής για να υπάρχετε. Ίσως δεν χρειάζεστε μέσο για να προχωρήσετε, γιατί το μέσο είστε εσείς. Είναι προφανές πως όταν το πλοίο μπάζει νερά μεσοπέλαγα, σε όποιο επίπεδο κι αν βρίσκεστε αργά η γρήγορα θα βρεθείτε στο νερό.

Ο αγώνας για μια δίκαιη και υγιή κοινωνία είναι δημιουργικός και διαρκής· είναι όμως δύσκολος όπως κάθε τι γόνιμο. Βασικό εργαλείο είναι το Σύνταγμα. Ο καθένας μπορεί να κάνει αυτό που κάνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το δημόσιο συμφέρον είναι αυτό που στην πραγματικότητα μας ενώνει. Το κοινό καλό είναι και δικό σας καλό. Χωρίς ρουσφέτι, χωρίς χρέος. Όχι στη κλεπτοκρατία. Ναι στην κινητοποίηση για μια αξιοπρεπή ζωή.

Χρίστος Καλλίτσης

¹ Από το βιβλίο «ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΑΡΚΟ ΝΑ ΗΤΑΝ … οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα » του Μανώλη Γλέζου, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη, 2012

²Ιμανουέλ Βαρλερστάιν, καθηγητής κοινωνιολογίας, συνέντευξη στον Τάσο Τσακίρογλου, “Εφημερίδα των Συντακτών”, 23-03-14

³ Έρευνα: «Εισόδημα – Δαπάνες Νοικοκυριών» του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων – Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας (ΙΜΕ – ΓΣΕΒΕΕ). Συμπέρασμα: «Τα ελληνικά νοικοκυριά δεν θα αντέξουν άλλες επιβαρύνσεις», 23-1-2014

*«Το σώσιμο των τραπεζών είναι ο κύριος σκοπός των δανείων της Ελλάδας, επίσης το οικονομικό όφελος των δανειστών αφού επίσημα έχουν δηλώσει ότι μόνο η Γερμανία έχει κερδίσει στα τρία χρόνια οικονομικής κρίσης περισσότερα από 60 δις ευρώ, καθώς και η υποταγή των λαών, τόσο σε οικονομικό όσο και εργασιακό, φορολογικό επίπεδο με αποκορύφωμα το φακέλωμα και την καταγραφή όλων των δραστηριοτήτων για δήθεν φορολογικούς σκοπούς». «Αφιέρωμα για τα 238 δις ευρώ που δόθηκαν στις τράπεζες (2008-2012)» http://justiceforgreece.wordpress.com – 18 Νοεμβρίου 2012

** Από το άρθρο με τίτλο: «Γ. Κασιμάτης: «Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα», 4 Οκτωβρίου 2014, http://www.koutipandoras.gr

*** Από το «Κατηγορώ» του Εμίλ Ζολά, 1898, το απόσπασμα αναφέρεται στο «ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΑΡΚΟ ΝΑ ΗΤΑΝ … οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα » του Μανώλη Γλέζου.

Συμπληρωματικές πηγές:

α). «Χασάπης η τρόικα», σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις επιπτώσεις της τρόικας στην ελληνική κοινωνία, εφημερίδα «Έθνος», ηλεκτρονική έκδοση 13-2-2014.

β) «Η τρόικα παραβιάζει τ’ ανθρώπινα δικαιώματα» σύμφωνα με έκθεση του καθηγητή Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Βρέμης Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο. Μεταξύ άλλων επισημαίνεται: «ότι με την επιβολή μειώσεων στους μισθούς η τρόικα παραβίασε το θεμελιώδες δικαίωμα ελεύθερης διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού, ενώ με την επιβολή διαφόρων άλλων δεσμεύσεων στην Ελλάδα παραβίασε τ’ ανθρώπινα δικαιώματα για εργασία, στέγη, κοινωνική ασφάλεια και ιδιοκτησία.», 4 Φεβρουαρίου 2014

γ). «Πιστεύω ακράδαντα, επίσης, ότι (σ.σ. στην περίπτωση της Ελλάδας) δεν υπήρχε καμία δικαιολογία για την παραβίαση του Ευρωπαϊκού Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες και ακόμη και τις βασικές δημοκρατικές αρχές στις οποίες βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση από τότε που ιδρύθηκε.» Λίεμ Χοάνγκ Νγκοκ Γάλλος ευρωβουλευτής, ο οποίος συμμετέχει στην επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ερευνά το ρόλο της τρόικας. 3 Φεβρουαρίου 2014, εφημερίδα «Αυγή»

δ). «Η ελευθερία του συνέρχεσθαι βάλλεται συνεχώς στην Ελλάδα. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν επανειλημμένα καταδικάσει την υπερβολική χρήση χημικών ουσιών ως μέσο διάλυσης κατά βάση ειρηνικών διαδηλώσεων, τις προληπτικές συλλήψεις και την υπερβολική χρήση βίας κατά των διαδηλωτών που έχει ως αποτέλεσμα, σε πολλές περιπτώσεις, σοβαρούς ή σχεδόν θανατηφόρους τραυματισμούς και μόνιμες αναπηρίες.»: από το αίτημα που έστειλαν είκοσι δύο συνδικάτα, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κινήματα από τέσσερις γωνιές της Ευρώπης προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να συντάξει αναφορά για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας στη χώρα που έχει την προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με βάση το άρθρο 7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 21 Ιανουαρίου 2014, βλέπετε: «Στο «εδώλιο» για τα ανθρώπινα δικαιώματα ο Σαμαράς» http://www.antigold.org

Το χούφταλο


«Και η μάνα που έτρεμε μην πάθω τίποτα από μικρός πώς τώρα τό ‘βαλε σκοπό να με ξεκάνει;» Ντίνος Χριστιανόπουλος

«Το χούφταλο» είναι μια μικρή ταινία βασισμένη στο ομώνυμο ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου, η οποία εστιάζει σε μια συχνά αθέατη πλευρά της ενδοοικογενειακής βίας. Ο ποιητής με λίγες λέξεις περιγράφει πως η μητέρα μπορεί να μετατραπεί σε εχθρός του παιδιού της.

Για την απελευθέρωση της πλατείας Ελευθερίας στη Θεσσαλονίκη το 2014

Τα πεζοδρόμια, οι πεζόδρομοι, οι πλατείες που έχει η πόλη της Θεσσαλονίκης στο ιστορικό της κέντρο καταστρέφονται από τα μηχανάκια και τ’ αυτοκίνητα που τα παραβιάζουν. Την ίδια ώρα, συζητιέται η δαπάνη «7-8 εκατομμυρίων ευρώ» για την ανάπλαση της πλατείας Ελευθερίας.

pl-eleytherias-b-w-2

Μήπως το έργο που θα μπορούσε να δώσει νέα πνοή στην πόλη της Θεσσαλονίκης είναι το να προστατευτούν τα πεζοδρόμια, οι πεζόδρομοι και οι πλατείες από τα παράνομα ι.χ. (δίτροχα, τετράτροχα); Μήπως γι’ αυτό δεν χρειάζονται διαγωνισμοί και χρηματοδοτήσεις απλά η εφαρμογή του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας;

Μήπως η πλατεία Ελευθερίας αναβαθμίζεται απλά από τη στιγμή που φύγουν τ’ αυτοκίνητα από αυτή; Μήπως πρέπει να προστατευτούν τα πολύτιμα πλατάνια της; Μήπως δεν χρειάζεται υπόγειο πάρκινγκ σε μια πεζοδρομημένη περιοχή; Μήπως η δαπάνη (ίσως μικρότερη των € 4.000,00) για να τοποθετηθούν περιμετρικά στην πλατεία Ελευθερίας παγκάκια, να τοπθετηθούν δύο βρύσες … είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα της αιματηρής λιτότητας που επιβάλλει το 2014 η πολιτεία στους πολίτες της Ελλάδας;  Mήπως έτσι θα μπορέσουμε να δούμε ένα φως στο τούνελ της υποβάθμισης της καθημερινότητας στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Εξάλλου η επιβεβλημένη από την πολιτεία λιτότητα δεν έχει συνάφεια με πολυδάπανα έργα.

Φιλόξενη είναι η πόλη που μπορείς να περπατήσεις στα πεζoδρόμιά της και να ξαποσταίνεις στις πλατείες της. Η παράδοση των πεζοδρομίων στους πεζούς είναι μάλλον προαπαιτούμενο για να σταθούμε κοινωνία και πολιτεία στα πόδια μας.

Είναι υπόλογη η πολιτεία επειδή ολοφάνερα αφήνει να καταστρέφονται τα πεζοδρόμια από τα παράνομα μηχανάκια και αυτοκίνητα που τα παραβιάζουν. Έτσι πλήττεται η κοινωνική συνοχή.

Όχι σε ακόμη ένα «μεγάλο έργο» (μεγαλομανία) που μεταξύ άλλων δεν έχουμε τα χρήματα να πληρώσουμε. Ναι στην άμεση επιστροφή της πλατείας Ελευθερίας στους πολίτες.

Χρίστος Καλλίτσης

Μπορείτε να διαβάστε σχετικά:

Ελεύθερη η πλατεία Ελευθερίας

ΤΡΟΠΟΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΣΟ ΤΩΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΩΝ

Καλώς ήλθατε στη Θεσσαλονίκη